คนเรานี่ก็แปลกนะ  เวลาสบายใจก็ทำอะไรได้แบบที่โลกนี้สวยงามจริง ๆ นะค่ะ  แต่พอเวลาที่เรานั้นมีความทุกข์ก็ดูเหมือนว่าฝนจะตกหนักชนิดที่ไม่สามารถเดินไปทางไหนได้อีกเลยนะค่ะ  คุณรู้มั้ยค่ะ ว่าประเทศไทยของเราเองมีที่เที่ยวที่มากมายจริง ๆ และที่เที่ยวเหล่านั้นก็มีจุดให้พักผ่อนหยอนใจมากมายจริงๆ นะค่ะ การที่เราเองจะตัดสินใจเที่ยวที่ไหนของประเทศไทยก็สามารถไปได้ทุกที่จริงๆ แต่เราเองจะมีเวลาไปกันมั้ยค่ะ  ซึ่งเราทุกคนก็อยากพักผ่อนให้สบายใจกันเป็นที่สุดเหมือนกันจริงมั้ยค่ะ  การที่เราจะเลือกไปเที่ยวที่ใดที่หนึ่งในประเทศไทยนี้ ก็ต้องดูทรัพยากรในกระเป๋าของเราก่อนจริงมั้ยค่ะ  อิอิ นั่นเป็นสิ่งที่แน่นอนอยู่แล้วละค่ะ  และเมื่อฉันเองมีเวลาว่างฉันก็รู้สึกว่าไม่อยากไปเที่ยวไหนหรอกค่ะ อยากอยู่ประเทศไทยของเราเองนี้แระค่ะ เพราะว่าเมืองไทยของเราเองมีดีอยู่แล้ว ขนาดต่างชาติยังมาเที่ยวในประเทศไทยของเราเลยนะค่ะ เราคนไทยแท้ ๆ ก็ต้องไม่ทิ้งประเทศไทยไปเที่ยวที่อื่นสิค่ะ จริงมั้ยค่ะ  ฉันจึงเลือกที่จะเดินทางไปทางใต้ แถบทะเลอันดามันซึ่งต้องต้องคำว่าโอ้โห เมืองไทยเรามีดีจริงๆ น้ำทะเลใสสวยงามมากเลยนะค่ะ ฉันได้ว่ายน้ำเล่นดูปลาการ์ตูน  และไปเที่ยวทะเลแหวก  ดำน้ำเล่น สนุกมากเลยค่ะ  แล้วฉันเองก็นึกย้อนกลับมาหาตัวเองเหมือนกันนะค่ะ ฉันได้ดูกีฬาอยู่ประเภทหนึ่ง เห็นแล้วรู้สึกอยากจะเล่นให้คล่องจริง ๆ เลยนะค่ะ

                กีฬาที่ฉันพูดถึงนั่นก็คือกีฬาว่ายน้ำ  ที่ฉันอยากว่ายน้ำให้แข็งกว่านี้เพราะว่าเห็นทะเลเมืองไทยแล้วอยากเป็นนางเงือกจริงๆ ฉันว่าฉันคงตัวดำแน่ๆ เลย  แต่ก็เอาเถอะ เพราะฉันเที่ยวแล้วอยากจะไปซื้อบ้านอยู่ที่นั่นเลยค่ะ  คงต้องดำน้ำดูปลาทุกวันแน่เลย และให้อาหารปลาสนุกสนานไปเลยละค่ะ  ที่ฉันเองอยากว่ายน้ำแข็ง ๆ จะได้ว่ายน้ำแข่งกับปลา  และดำน้ำไปดูปลาใน น้ำลึกๆ  ได้อย่างสนุกสนาน เหมือนตัวเองเป็นปลาตัวหนึ่งในท้องทะเลเลย

นะค่ะ  เวลาที่ฉันได้ดูกีฬาว่ายน้ำนั้น ฉันเองรู้สึกว่าสนุกมากมายและต้องคอยลุ้นให้เค้าได้ว่ายน้ำให้ถึงเส้นชัยก่อนและการว่ายน้ำที่ฉันชอบนั้นก็เห็นจะเป็นการว่ายน้ำแบบฟรีสไตย  เพราะเหมือนกับว่าการว่ายน้ำแบบฟรีสตายนั้นเป็นการว่ายที่สบาย ๆ มากเลยนะค่ะในการที่ฉันเองนั้นเห็นเค้าว่ายน้ำในการแข่งขันนั้น ฉันเองรู้สึกว่าการว่ายน้ำนั้นได้ครบทุกสัดส่วนจริง ๆ เพราะการว่ายน้ำนั้นเหงื่อไม่ออกแน่นอน  การที่เหงื่อของเราออกอาจจะละลายไปกับน้ำของเราเราเองก็ได้นะค่ะ การที่เหงื่อละลายออกไปนั้น ทำให้ร่างกายของคนเรานั้นชุ่มชื้นมาก ๆ เลยนะค่ะ  ฉันเองเมื่อมีเวลาว่าง ๆ ฉันเองก็จะไปเที่ยวที่โรงแรมที่มีสระว่ายน้ำหรือทะเลด้วยนะค่ะ เพราะอยากว่ายน้ำมากเลยค่ะ มันเหมือนเป็นการผ่อนคลายที่ดีที่สุดในการที่ชีวิตของเราเองนั้นต้องประสบปัญหามากมายทั้งในด้านการทำงานและการเรียน  ทุกคนย่อมประสบปัญหาต่างๆ มามากมาย แต่เราก็ต้องหาวิธีการให้ตัวของเราเองได้ผ่อนคลาย  ฉันเองว่าน้ำนี่แหละค่ะที่ให้ความสบายใจแก่เราองได้ เพราน้ำเองทำให้เราใจเย็นขึ้นเยอะมากเลยนะค่ะ  การที่เราเองให้ว่ายน้ำ อาบน้ำหรือสัมผัสน้ำนั้น ย่อมเป็นเรื่องที่ดี เพราะว่าชีวิตประจำวำของเรานั้นในร่างกายของเราเองก็ย่อมประกอบไปด้วยน้ำจริงมั้ยค่ะ เป็นส่วนมากของร่างกายด้วยค่ะ แต่อย่างใดก็ดี การที่เราเองได้สัมผัสน้ำนั้นก็ย่อมปเป็นการดี และยิ่งได้เที่ยวในประเทศไทยแล้วละก็ไม่ต้องพูดถึงเลย เพราะประเทศไทยของเราเองนั้นมีสถานที่เที่ยวมากมายทั้งด้านทางบก และทางน้ำ ส่วนทางน้ำนั้น เราเองก็ต้องเลือกเอาค่ะว่าจะเที่ยวรูปแบบไหนเพราะมีให้เลือกหลายรูปแบบ เช่นจะไปเที่ยวทะเล ว่ายน้ำเล่นที่ทะเลก็ได้ หรือจะไปเที่ยวน้ำตก แต่ต้องไปหน้าฝนนะค่ะ และต้องระวังนิดหนึ่งว่าหน้าฝนก็ต้องระวังน้ำป่าไหลหลากด้วยนะค่ะ  หรือจะไปดูทะเลสาบประเทศไทยเราก็มีห็นมั้ยค่ะ หรือจะไปนั่งเรือเล่นที่เขื่อน ดูพันธุ์ปลาที่สวยงามก็สามารถนั่งเรือไปดูได้หมือนกันนะค่ะ  เป็นไงบ้างค่ะ แต่ข้อดีของการว่ายน้ำเป็นก็คือ ตกน้ำไม่เป็นไร เพราะว่าถ้าหากเราตกน้ำเราก็จะสามารถว่ายน้ำได้ และช่วยตนเองได้ด้วย และรวมถึงอาจช่วยคนอื่นๆ ได้ด้วยนะค่ะ ไม่ต้องกังวลกับการเที่ยวทะเลกันอีกต่อไปด้วยนะค่ะ นี่เป็นข้อดีของการว่ายน้ำเป็นนะค่ะ อิอิ

คุณเคยมุ่งหวังอะไรกับชีวิตมั้ยค่ะ เคยคาดหวังอะไรกับชีวิตของตัวเองมั้ยค่ะ  คุณทำงานคุณหวังอะไรกันบ้างค่ะ ทำงานเก็บเงินให้ได้เยอะๆ จะได้สบาย อะไรเป็นช่องทางในการหาเงินได้ก็จะทำได้ทุกอย่างอะไรทำได้ก็จะทำ เพื่อเงิน เพื่อความสุขสบายของตัวเอง และครอบครัว ส่วนนักเรียนก็เรียนเพื่อมุ่งหวังให้ได้มาซึ่งใบปริญญาและเมื่อจบไปก็จะได้ทำงานในตำแหน่งดีๆ เงินเดือนสูง ๆ หรือบางคนอาจไม่คิดอย่างนั้นก็ได้นะค่ะ บางคนอาจจะคิดแค่ว่าแม่ฉันจ้างฉันมาเรียนฉันก็เรียนไปตามหน้าที่ไม่จำเป็นต้องเอาอะไรมากก็เป็นได้ ฉันแค่โผล่หน้ามาโรงเรียนให้ครูเช็คชื่อแล้วก็หลับ แล้วก็ลอกเพื่อน ๆ แค่นี้ก็พอ เรียนไปก็จบ จบไปก็เกาะพ่อเกาะแม่เหมือนเดิม นี่ก็มีนะค่ะ แล้วความมุ่งมั่นความตั้งใจของคนเรามันหายไปไหนหมด ถ้าหากเกิดการคิดอย่างนี้ คงไม่ต้องพูดอะไรกันมากมายนัก  การที่คนเรานั้นจะคิดอะไรสักอย่างอยู่ที่ความตั้งใจของคนเราจริงๆ นะค่ะ ว่าความตั้งใจของคนเรานั้นเป็นอย่างไร มากหรือน้อย แล้วทำได้อย่างตั้งใจและมุ่งมั่นไว้หรือเปล่า แล้วถ้าทำไม่ได้อะไรจะเกิดขึ้นละคราวนี้ ในเมื่อตั้งใจมากเมื่อไม่ได้ก็ต้องเจ็บมากเป็นเรื่องปกติ แต่เราจะระงับสิ่งเหล่านี้ได้อย่างไร

                คนทุกคนมีความตั้งใจได้ นักกีฬาของเราก็มีความตั้งใจในการเล่นกีฬาของเค้าในแต่ละประเภทได้เหมือนกัน ซึ่งการเล่นกีฬาของเค้าในแต่ละประเภทนี้เค้าเองสามารถที่จะทำได้ดีด้วย เริ่มจากการฝึกฝนและฝึกซ้อมของนักกีฬาก่อน  ซึ่งนักกีฬานั้นก่อนที่เค้าจะเลือกเล่นกีฬาประเภทไหนๆ ก็ตามนะค่ะ เค้าต้องสนใจและชอบกีฬาประเภทนั้นๆ  ก่อน และต้องมีความตั้งใจจริงที่จะเล่นกีฬาประเภทนั้น ๆ และการฝึกซ้อมนั้นเค้าต้องยอมรับกับการฝึกซ้อมของกีฬาประเภทนั้นๆ ด้วย เมื่อก้าวเข้ามาฝึกซ้อมกีฬาประเภทนั้น ๆ ด้วยความตั้งใจแล้วละก็ ก็ต้องซ้อมกันอย่างจริงจัง  เพื่อไปสู่ความตั้งใจและมุ่งหวังที่คาดไว้สู่จุดหมายของการเล่นกีฬาด้วย  คำถามที่มักเกิดขึ้นมาจริง ๆ ก็คื อ คุณเล่นกีฬาประเภทนี้เพื่ออะไร ต้องการอะไร มุ่งหวังอะไรกับกีฬาประเภทนี้ คุณตอบคำถามเหล่านี้ได้หรือไม่ถ้าไม่ได้ก็ไม่ต้องเล่นหรอกค่ะกีฬาประเภทนี้ ที่คุณเลือก  ฉันขอยกตัวอย่างกีฬาประเภทหนึ่งแล้วกันนะค่ะ ว่าต้องใช้ความอดทนมากกับการที่เราเองจะเล่นมันได้ถึงปัจจุบันนี้และต้องเล่นให้อย่างต่อเนื่องด้วย เนื่องจากว่าถ้าขาดการต่อเนื่องเมื่อไหร่แล้วละก็กล้ามเนื้อเหล่านั้นก็จะทำการคลายตัว คิดกันแล้วใช่มั้ยค่ะว่าเป็นกีฬาประเภทไหน นี่คือกีฬาเพาะกายนะค่ะ เพราะกีฬาเพาะกายนั้นมีทั้งชายและหญิง เคยเห็นกันบ้างหรือป่าวค่ะ เห็นกล้ามเนื้อที่เป็นมัด ๆ ของเขาและเธอเหล่านั้นมั้ยค่ะ เป็นอะไรที่น่าดูจริงๆ การเพาะกายนั้น ต้องใช้ความอดทนสูงในการที่เขาและเธอเหล่านั้นจะได้กล้ามเนื้อแบบนั้นมา  การที่เค้าจะได้กล้ามเนื้ออย่างนั้นมาได้ต้องทำอะไรบ้างนะ เอาตามความคิดของฉันนะค่ะ เค้าต้องทำน้ำหนักที่ได้ดีด้วย แล้วที่สำคัญต้องกินอาหารที่มีประโยชน์ในการเสริมสร้างให้คนเราต้องมีกล้ามเนื้อแล้วก็ต้องฝึกฝนตนเองโดยการเข้ายิมเพื่อที่จะทำให้ตนเองเพาะกายให้ได้กล้ามเนื้อที่เป็นมัด ๆ ทั้งของผู้ชายและของผู้หญิงอย่างเช่นที่เราเองก็เห็นๆ กันอยู่ ต้องใช้ระยะเวลาเท่าไหร่นะในการที่เขาและเธอเองจะมีกล้ามเนื้อแบบนั้นเพื่อออกมาประกวดเพื่อให้ได้สมดังความตั้งใจของตนเอง และการที่จะประกวดให้ได้สมดังความตั้งใจของตนเองได้นั้นก็ต้องมีความอดทนต่อการฝึกตนเองอย่างสูง คนเราถ้าไม่มีความมุ่งมั่นแล้วละก็คงทำไม่ได้อย่างที่เค้าและเธอประกวดกันหรอกค่ะ เพราะเห็นแล้วก็ต้องร้องว่า เก่งกันจริง ๆ เลยในการทำอะไรได้แบบนี้คุณต้องใช้ความอดทนสูง และการเข้ายิมเป็นเวลาและฝึกซ้อมอย่างสม่ำเสมอไม่ขาด  และต้องควบคุมทั้งเรื่องการออกกำลังกายและอาหารการกินของตนเองด้วย หากขาดการฝึกซ้อมก็อาจทำให้กล้ามเนื้อที่สวยงานกลายเป็นของเหลวได้อย่างที่เราเองไม่น่าเนื้อก็ได้ เพราะว่ากว่าจะทำให้กล้ามเนื้อของเราแข็งแรงและเป็นมัดๆ แบบนั้นได้ต้องใช้ระยะเวลาไม่น้อยกับการฝึกซ้อม  น่าจะใช้น้ำมันมวยด้วยนะค่ะ เพราะฉันเองเห็นเค้าเป็นกล้ามเนื้อมันๆ ก็คิดว่าน่าจะใช้น้ำมันมวยด้วย ที่จะทำให้กล้ามเนื้อของคนเรามันได้ขนาดนั้น เห็นแล้วก็ต้องยอมรับความตั้งใจของคนเราจริงๆ ที่ทำได้แบบนี้

จะมีใครเคยคิดบ้างไหมว่าในชีวิตประจำวันของคนเรานั้นเต็มไปด้วยกิจกรรมทางกีฬาตั้งแต่ตื่นนอนในตอนเช้าๆ ไปจนถึงการนอนในตอนกลางคืน ตั้งแต่เราตื่นมาก็ลุกจากที่นอนล้านหน้าแปลงฟังนั่นก็ถือว่าเป็นกินกรรมทางกีฬาอย่างขยับแขนเป็นจังหวะ เปรียบเสมือนกับการได้ชกลมหนึ่งสองเข้ากับจังหวะในการแปรงฟัน นอกจากนั้นพอลงบันไดมาก็เปรียบได้กับการฝึกฟุตเวิร์คนับก้าวจังหวะก้าวเท้าลงจากบันได กินข้าวก็เหมือนกันก็ต้องเร่งกินให้ได้อย่างนักกีฬาซูโม่เพื่อเร่งเวลาในการไปทำงานหรือไปเรียนหนังสือ พอรถเมล์วิ่งผ่านมาก็เหมือนกับการได้ฝึกวิ่งเร็วในระยะใกล้ๆ เพื่อจะวิ่งให้ทันรถ พอขึ้นมาบนรถเมล์ก็เหมือนได้ซาวน่าไปในตัวกับการแออัดยัดกระป๋องที่ปกติก็ร้อนอยู่แล้วยิ่งเข้าไปอัดกันอยู่ในกล่องเหล็กสี่เหลี่ยมสีขาวแดงด้วยแล้วละก็ยิ่งคนเยอะก็จะยิ่งร้อนเป็นพิเศษ บางครั้งก็อาจจะต้องใช้เทคนิคของยิมนาสติกลีลาใหม่ในการแทรกตัวเข้าไประหว่างช่องว่างในตัวรถ หรือ ใช้เทคนิคของทั้งยูโดคาราเต้ ยิวยิตสูในการฝ่าฝูงชนนับร้อยชีวิตเพื่อจะแทรกตัวเข้าไปนั่งยังเบาะเก้าอี้ให้จงได้ พอลงจากรถก็ต้องใช้การกระโดดไกลลงในบางครั้งเพราะรถไม่ยอมจอดหรือมักจะจอดเลยป้ายรถไปไกลๆ เสมอๆ ทำให้ต้องเตรียมพร้อมตั้งแต่เนิ่นๆด้วยการยืนข้างๆประตูและเปรียบเทียบกันดู แล้วนำมาปรับปรุงแก้ไขตัวเองว่ากระโดดอย่างไรให้ลงได้โดยไม่เจ็บตัว

 ส่วนในกรณีที่ไม่ทันได้เข้าไปในรถก็ต้องใช้แรงแขนจากกีฬายิมนาสติกในการห้อยโหนตัวด้วยลีลาต่างๆ เพื่อหลบรถเฉี่ยวแฉลบไปมาแบะ ป้ายรถเมล์ ที่ออฟไซต์ล้ำหน้า หรือกระทั่งหลบคนที่พยายามเบียดเสียดขึ้นมายังรถอัดปลากระป๋อง พอลงจากรถถึงที่หมายได้ก็ต้องกลับมาสู่การวิ่งใหม่อีกหนไม่ว่าจะเป็นการวิ่งไปตอกบัตรให้ทันเวลา การวิ่งไปยังชั้นเรียน การวิ่งไปห้องชมรมแต่เช้าหรืออะไรก็ตามแต่ที่สมควรจะวิ่งไปทำเมื่อถึงที่หมาย ก่อนที่จะต้องไปเข้าเรียนหรือทำงาน พอนั่งเรียนหรือทำงานจนใกล้ๆเวลาพักเที่ยงก็เตรียมตัวออกสตาร์ทได้เหมือนกับนักวิ่งทีมชาติที่เตรียมพร้อมจะวิ่งวิบากฝ่าฝูงชนฝูงคนไปซื้อกับข้าวหรือข้าวกลางวันกินและกลับมาทำงานหรือเรียนให้ทันเวลาในช่วงบ่ายซึ่งก็แล้วแต่ความสะดวกสบายของผู้คนหรือตามความต้องการ บางคนก็ถือทิฐิว่าไปกินข้าวจะต้องไปร้านนั้นเท่านั้นที่ทำกับข้าวขายอร่อยถึงจะต้องเดินไกลเป็นกิโลก็ช่าง เลยกลายเป็นว่าวิ่งมาราธอนไปกินข้าวกลายๆ และก็ต้องรีบวิ่งกลับมาเรียนหรือทำงานให้ทันในช่วงบ่ายอีก พอเลิกงานในตอนเย็นนั้นใครๆเคยบอกไว้ว่ามันคือเวลาผ่อนคลายหลังจากการทำงาน แต่มันเป็นนั้นจริงแน่ๆหรือ? ส่วนตัวผมเองคิดว่าเวลาช่วงเย็นนี่แหละเหมือนสนามรบดีๆนี่เอง เพราะช่วงเวลาเย็นๆหลังเลิกงานหรือเรียนนั้นเป็นช่วงเวลาแห่งการแข่งขันเลยก็ว่าได้ เพราะช่วงเวลาเย็นนั้นผู้คนมากหน้าหลายตาหลากหลายสถานที่ต่างก็เลิกงานเลิกเรียนเช่นเดียวกัน

 ยกตัวอย่างสวนสาธารณะในตัวเมืองที่แออัดยัดเยียดกันแย่งที่ชิงที่กันทำกิจกรรมต่างๆที่ตนเองชื่นชอบ อย่างเช่นวิ่งรอบสวนสาธารณะ เล่นสเก็ตบอร์ดโรลเลอร์เบลด เด็กๆเล่นเครื่องเล่น ชิงช้า ม้าหมุน  ตั้งโกลฟุตบอลเล่นบอลรูหนูกัน เต้นกิจกรรมเข้าจังหวะอย่างพวกบีบอย นักธุรกิจที่หาเวลาว่างมานั่งตามม้านั่งกดโน้ตบุ๊คเช็คอีเมลล์ คู่รักที่พากันเดินไปมา พวกป้าๆพากันรวมตัวเล่นแอโรบิคแดนซ์ อีกด้านคนแก่หลายสิบคนก็เปิดเพลงจีนรำมวยไทเก๊กกัน เป็นภาพที่ไม่ว่ามองไปทางไหนก็แทบจะไม่เหลือที่ให้ยืนอยู่แล้ว  หรืออย่างการไปซื้อของตามตลาดสดในตอนเย็นๆ ก็จะเห็นพวกแม่บ้านคุณนาย เดินเตร็ดเตร่อยู่หาวัตถุดิบไปทำกับข้าวมื้อเย็นซึ่งบานคงก็มีเทคนิคในการเดินอย่างรวดเร็วคว้าจับวัตถุดิบที่ต้องการเลิกวัตถุดิบที่ใช่ได้อย่างว่องไวคล่องแคล่ว และวิ่งลับๆหายไปกับตาอย่างรวดเร็วนับว่าเป็นการออกกำลังกายโดยการวิ่งวิบากอย่างแท้จริงเลยก็ว่าได้ ทั้งต้องมองหาสิ่งของที่เป็นเป้าหมาย รีบๆเดินไปอย่างตั้งอกตั้งใจทำเวลาเพื่อให้ทันรายการโทรทัศน์รอบดึกเป็นต้น

ในต่างจังหวัดหรือที่คนในเมืองเรียกกันว่าบ้านนอกแหล่งที่ความเจริญยังเข้าไปไม่ถึงเท่าที่เห็นหรือที่ได้ฟังจากข่าวในทีวีก็ยังคงมีอยู่มากไม่มีสวนสุขภาพไว้ออกกำลังกายเหมือนในเมืองจะมีก็แต่สนามในโรงเรียนเท่านั้นแต่เด็กๆก็ไม่นิยมเข้าไปเล่นกันจะเล่นกันก็ตอนที่ไปเรียนหนังสือและตอนเลิกเรียนเท่านั้นแต่พอกลับบ้านไปพวกเค้าก็จะมีสนามส่วนตัวสนามแห่งนั้นอยู่ที่ข้างบ้านฉันเองค่ะเด็กจะทำสนามขึ้นมาเองเป็นสนามเล็กๆประตูก็เป็นเหล็กเก่าๆที่มีคนบริจาคมาหลังเลิกเรียนตอนค้ำเด็กๆก็จะมารวมตัวกันประมาณ  10   กว่าคนได้ เพื่อที่จะมาเตะฟุตบอลบางวันเตะกันจนดึก  2   ทุ่ม  ถึง   3   ทุ่ม เป็นบางวันดูเค้ามีความสุขและสนานกันมากๆถึงแม้ว่าจะเป็นแค่สนามเล็กๆ   แต่ที่เด็กๆเล่นกลางคืนกันได้ก็เพราะข้างบ้านดิฉันจะมีหลอดไฟและก็จะเปิดไฟให้ตลอดก็จะมีแสงสว่างเพียงพอ   วันนั้นกลับบ้านไปพอดีได้ยินเสียงดังพูดคุยส่งเสียงเชียร์กันอย่างสนุกสนานดังขึ้นก็มองออกไปดูเห็นเด็กๆวัยรุ่นกำลังเล่นฟุตบอลกันอย่างสนุกสนาน

แม่บอกว่าเด็กมันก็มาเล่นกันแบบเป็นประจำทุกวันได้ยินเสียงจนชินแล้วแต่แม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะที่มาเล่นก็มีแต่เพื่อนหลานทั้งนั้นและก็ดีกว่าพวกเค้าไปเล่นที่อื่นๆ  ดีกว่าจะไปกินเหล้า   สูบบุหรี่   และทำเรื่องที่ไร้สาระให้หันมาเล่นกีฬานะดีแล้ว  แต่ก็น่าเสียดายที่สนามน่าจะดีและได้มาตรฐานกว่านี้ถึงแม้จะเป็นบ้านนอกก็น่าจะมีสนามกีฬาประจำหมู่บ้านหรือสถานที่ออกกำลังกายให้แก่เยาวชนและ ชาวบ้าน   อย่างน้อยจะได้เป็นการปลูกฝังให้เด็กๆรุ่นหลังได้รู้จักการออกกำลังกายและเห็นความสำคัญของการออกกำลังกายจะได้ไม่มีเวลาไปยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติดคุณคิดเหมือนกันไมค่ะ

ซึ่งดิฉันเห็นเด็กเล่นกีฬาแล้วก็มานึกดูว่าไม่ว่าจะเป็นสนามเล็กหรือใหญ่ก็ไม่สำคัญ  แต่เด็กๆก็เต็มใจที่จะเล่นและพอใจในสิ่งที่ตนมีและวันที่เห็นพวกเค้าเตะฟุตบอลอยู่นั้นฝนก็ตกลงมาพอดีแต่พวกเค้าก็ยังคงเล่นกันอยู่ไม่เลิกยิ่งสนุกสนานกันใหญ่มีทั้งน้ำโคนเด็กก็ยิ่งหยอกล้อกันสนุกสนานกันมองแล้วดูท่าทางมีความสุขนี่ล่ะค่ะเด็กๆส่งเสียงเชียร์กันเสียงดังมากขนาดค้ำจนมืดเด็กก็ยังเล่นกันอยู่เพราะข้างๆบ้านจะมีไฟที่แม่ติดเอาไว้เพื่อให้แสงสว่าง  เพราะว่าเด็กๆที่มาเล่นก็ไม่ใช่ใครอื่นไกลเป็นลูกหลานแถวนั้นที่รู้จักกันหมด นี่ละค่ะคือการดำรงชีวิตของเด็กบ้านนอกไม่มีอะไรมากไม่ต้องมีสถานที่ดีๆหรูๆก็สามารถออกกำลังกายได้คนในเมืองควรที่จะเอาตัวอย่างแล้วเด็กๆพวกนี้นะค่ะ  

ซึ่งในยุคปัจจุบันนี้หาดูแบบนี้ไม่ค่อยมีแล้ว  จะมีก็แถวบ้านนอกแบบนี้ล่ะเพราะเด็กวัยรุ่นเดี่ยวนี้หันมาเล่นเกมส์และเที่ยวมากกว่าที่จะมารวมกลุ่มกันทำเรื่องอะไรดีๆแบบนี้  เพราะเท่าที่เห็นเด็กในเมืองจะมีสถานที่เที่ยวเยอะสถานที่เหล่านั้นจึงเป็นสิ่งดึงดูดให้เด็กๆอยากไป   แต่เด็กบ้านนอกที่เที่ยวก็ไม่ค่อยมีไม่มีสิ่งอื่นๆที่คอยดูดใจมีแต่เพื่อนๆหมู่บ้านเดียวกันเพื่อนพากันมาเล่นกีฬาก็เลยมาเล่นตามกันแต่นั้นก็เป็นสิ่งที่ดีเพราะเด็กยังดีที่ชักชวนกันมาเล่นกีฬา  แต่พวกคุณลองคิดดูซิค่ะถ้าเยาวชนเหล่านี้มีสถานที่ดีๆไว้เล่นกีฬาก็คงดีกว่านี้เด็กจะได้แสดงออกอย่างเต็มที่  บางทีถ้าฝึกซ้อมดีๆบ่อยครั้งอาจจะได้เป็นนักกีฬาจริงๆก็ได้  เพราะเด็กบางคุณก็ยังฝันอยากเป็นนักฟุตบอลทีมชาติหรือนักกีฬาฟุตบอลระดับโลกที่พวกเค้าเห็นในทีวีเพราะดิฉันยเห็นเด็กๆคุยกันถึงเรื่องฟุตบอลอยู่บ่อยๆต่างก็ต่างมีนักฟุตบอลที่ชื่นชอบเวลาก็จะสมมุติตัวเองว่าเป็นนักฟุตบอลคนโน้นคนนี้ตามเรื่องตามราวตามความใฝ่ฝัน  แต่ถ้าไม่มีการสนับสนุนจากผู้ใหญ่ก็ยากที่เยาวชนเหล่านี้จะทำตามฝันได้ก่อนอื่นก็ยากให้เด็กๆมีสนามกีฬาที่ได้มาตรฐานกว่านี้คุณว่าจริงไหมค่ะ

ฟุตบอลไม่ว่าจะเป็นฟุตบอลของประเทศไหนก็ตามต่างก็มีฟอร์มการเล่นที่แตกต่างกันออกไป  แต่ฟอร์มการเล่นและการทำประตูนั้นจะเป็นที่ดึงดูดใจและทำให้คนดูต้องติดตามอย่างไรนั้นก็ขึ้นอยู่กับตัวของผู้เล่นเอง  และผู้เล่นนั้นต้องไม่ทำให้คนดูต้องผิดหวังบ่อยๆ ด้วย  เหมือนอย่างเช่นทีมฟุตบอลไทยนั้นก็เป็นสโมสร เพราะว่าเป็นอาชีพแล้ว ฟุตบอลในปัจจุบันนี้เป็นอาชีพ  เมื่อเข้าสู่อาชีพฟุตบอลแล้วก็ย่อมมีเงินเดือน แต่ฉันไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเงินเดือนของแต่ละคนนั้น ได้เท่ากันหรือไม่หรือแล้วแต่ฝีเท้าของแต่ละคนกันแน่

                ซึ่งในทีมของยุโรปและมาดังในบ้านของเรานั้นคงหนีไม่พ้นทีมดัง ๆ อย่างลิเวอร์พูล  และอาร์เซนอล  ทุกคนต้องร้องอ๋อ  นั่งอ้าปากค้าง และหัวเราะว่า ฉันจะไม่รู้จักสองทีมนี้ได้อย่างไร  ทั้งสองทีมนี้ฟอร์มการเล่นดีทั้งคู่ และก็มีแฟนคลับอยู่ในประเทศไทยทั้งคู่  ใครไม่รู้จักก็บ้าแล้ว  ฉันก็ว่าอย่างนั้น ขนาดฉันเองเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจกีฬายังรู้จักทั้งสองทีมนี้เลย  และก็เห็นข่าวในโทรทัศน์ออกอยู่บ่อย  ๆ   ฉันเคยสังเกตนะ ว่าถ้าหากทีมดัง ๆ ของต่างประเทศแข่งและเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปแข่งนะ  ถนนของบ้านเราจะโล่งแบบเหมือนไม่มีรถวิ่งเลย ตอนที่ฉันกลับบ้านฉันก็เอะใจว่าทำไมถนนถึงได้โล่งอย่างนี้  แต่พอกลับมาถึงบ้านก็ต้องร้อง อ๋อ  นั่งดูบอลกันเองเหรอ ขนาดแท็กซี่เอง ยังไม่อยากวิ่ง บอกว่าขอดูบอลก่อนได้มั้ยครับ  ดูสิความบ้าของคนเรานี่จริง ๆ นะ  ต้องได้ยินเสียงเชียร์อย่างสนุกสนาน  ฉันถึงว่าการที่คนเรานั้นสนใจอะไรมากมายนั้น ย่อมดี  แต่อย่าให้มากเกินไปจนเสียงานเสียการก็แล้วกันนะค่ะ  ตอนที่ลิเวอร์พูลแข่งกับอะไรไม่รู้ฉันจำไม่ได้ แล้วมีการถ่ายทอดสด  รู้มั้ยค่ะ ฉันเห็นบางคนแต่งหน้าใส่ชุดที่บอกว่าเป็นสัญลักษณ์ของลิเวอร์พูล  และคงบอกว่านี่แระทีมโปรดของฉันฉันจะเชียร์ ไม่ว่ารูปแบบไหนก็ตาม และก็ไม่ใช่คนเดียวด้วยนะค่ะ  หลายคนเลย  พูดง่ายๆ  ว่ามากันเป็นชมรม โดยเฉพาะจุดที่เค้าถ่ายทอดสดผ่านดาวเทียมได้นั้น  นั่นแระตัวดีเหมือนเป็นจุดรวมของแฟนบอลที่ชอบทีมต่าง ๆ เลย ทำให้ร้านอาหารขายดีอย่างไม่น่าเชื่อเลยนะเนี่ย  ทีมอาร์เซนอลก็เช่นเดียวกัน มีแฟนบอลออกมาทำสีผม แต่งหน้าแต่งตัว เป็นสัญลักษณ์ของทีม  และก็ไม่ต่างอะไรกับทีมลิเวอร์พูลที่แข่ง ถนนโล่งเช่นกัน

                เราลองมาคิดดูนะค่ะ ถ้าสองทีมดัง อย่างลิเวอร์พูลและอาร์เซนอลนั้นแข่งกันอะไรจะเกิดขึ้นกับคนดู  รับรองได้เลยว่าถนนจะโล่ง ไปไหนก็จะเห็นแต่สัญลักษณ์ของทั้งสองทีมตามร้านที่ถ่ายทอดสดการแข่งขันแน่นอน การแข่งขันนั้น จะสนุกขนาดไหน เพราะว่าแฟนคลับของทั้งสองทีมในประเทศไทยก็มีมากไม่ใช่น้อยเลย  อยากจะรู้ว่าเกมการแข่งขันเป็นอย่างไร คนดูก็คงต้องลุ้นกับแบบหายใจไม่ทั่วท้องแน่ๆ  การที่คนเรานั้นจะเชียร์ทีมใดทีมหนึ่งก็อย่าให้จริงจังกันมากนะค่ะ  ทีมไหนจะชนะก็ต้องอยู่ที่ความพร้อมของทีม ณ ขณะนั้น  บางทีเราอาจจะมองว่าทีมนั้นดีมาก ๆ และฟอร์มการเล่นไม่เคยแพ้ใครมาเลย  ตลอด  ทีมนั้นต้องชนะแน่ แล้วเรามั่นใจสูง  แต่พอทีมนั้นแพ้ในวันนั้นแล้วทำให้หัวเสีย  ต้องร้องโวยวาย ไม่ยอมอย่างนั้นไม่ยอมอย่างนี้ อย่าให้เป็นเช่นนั้นเลยค่ะ  ไม่มีทีมฟุตบอลไหนที่จะชนะตลอดกาลได้หรอกค่ะ  สักวันก็ต้องแพ้ แต่จะแพ้วันไหนก็แล้วแต่ แล้วก็ไม่มีทางแพ้ตลอดกาลเช่นเดียวกันค่ะ  เราเองก็ต้องทำใจกับฟุตบอล มันเป็นเพียงแค่ลูกกลม ๆ ไม่ต้องกังวลอะไรกันมากนักในการเชียร์ทีมฟุตบอลในดวงใจของเรา เพียงแต่ว่าเราเองต้องคิดอย่างหนึ่งว่า กีฬานั้นก็ต้องมีแพ้มีชนะ เพียงแต่ว่าคนดูอย่าตีกันเองเป็นใช้ได้ เราเป็นคนมีวัฒนธรรมต้องไม่ตีกันเองนะค่ะ  แล้วจะทให้ประเทศของเราดูดีในการเชียร์กีฬาทุกประเภท  เราต้องคอยลุ้นคอยเชียร์อยู่ดีว่าการเล่นของทั้งสองทีมที่เจอกันนี้ใครจะเป็นผุ้ชนะ และในเกมการแข่งขันนั้นก็ต้องเล่นได้อย่างสนุกแน่นอน เพราะเป็นทีมดังด้วยกันทั้งคู่  ตัวเล่นที่สำคัญ ๆ จะทำประตูได้มากน้อยแค่ไหนเราก็ต้องลุ้นกันว่าจะชนะหรือเสมอ หากเสมอจะเสมอเท่าไหร่ หากชนะจะชนะเท่าไหร่  และการเล่นวันนั้นนั้นจะมีอุปสรรคอะไรบ้างหรือเปล่าก็ต้องคอยลุ้นกันว่าอุปสรรคเหล่นั้นจะพังทลายลงไปได้มั้ยและทำให้เกมการเล่นในวันนั้นสนุก เราต้องลุ้นกันนะค่ะว่าผลการแข่งขันจะออกมาเป็นอย่างไร