นานมาแล้วในสมัยเด็กๆเคยเห็นผู้ใหญ่ในหมู่บ้านมีการแข่งขันกีฬา วิ่งแปลกๆในสมัยนั้น ก็ไม่รู้ว่าทำไมนักกีฬาที่เป็นผู้ใหญ่ในทีมจะมีสองคน ทำไมถึงเอาเชือกมามัดขากันแล้ว กอดกันวิ่ง ทำไมไม่วิ่งใครวิ่งมัน วิ่งไป ล้มไป สนุกสนาน ทั้งคนวิ่งและคนดู สุดท้ายก็มาทราบภายหลังว่าเป็นกีฬาวิ่งสามขาที่มีมาตั้งแต่สมัย อยุธยา แต่ในปัจจุบันนี้ กลับบ้านไป ไม่มีให้เห็นเหมือนเดิม ต่างคนต่างทำมาหากิน หาเลี้ยงครอบครัว อย่างว่าเมื่อสมัยก่อน เงินทองไม่ค่อยมีบทบาท กับวิถีชาวบ้านเท่าไรนัก สมัยก่อนข้าวปลาอาหารขอกันกินได้แต่ในปัจจุบันทุกสิ่งทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไป ค่าใช้จ่ายแพงขึ้น ต่างคนต่างดิ้นรน เพื่อความอยู่รอด  ข้าวของทุกอย่างต้องใช้เงินเป็นตัวแปร  ถ้าไม่มีเงินก็ไม่มีข้าวกินไม่มีของใช้และอีกอย่างในปัจจุบันก็มีสิ่งจูงใจมากขึ้นทำให้คนเรามีความอยากได้อยากมี และสิ่งอำนวยความสะดวกมีเพิ่มมากขึ้น เช่น  อยากมีรถ  มีบ้าน  มีสิ่งของเครื่องใช้ต่างๆ ตามค่านิยม  เลยทำให้สังคมในปัจจุบันเปลี่ยนไป

                 เข้าเรื่องเลยดีกว่ากีฬาชนิดนี้เรียกว่าชื่อว่ากีฬาวิ่งสามขา เป็นการละเล่นซึ่งก่อให้เกิดความสามัคคีและนิยมเล่นกันในชนบทโดยมีวิธีการเล่นที่แตกต่างกันไปและช่วงวัยของผู้เล่นต้องใกล้เคียงกัน ส่วนมากจะเล่นช่วงเทศกาล งานบุญ วันสำคัญต่างๆ การจัดการและวิธีการแข่งขัน การเตรียมอุปกรณ์ ทางหมู่บ้านที่จัดการแข่งขันต้องเตรียมอุปกรณ์ดังนี้ หาเชือกไว้ ความยาวพอเหมาะ ไว้สำหรับมัดขาขวาและขาซ้ายของผู้เล่นเข้าด้วยกัน ทำลู่วิ่ง  เหมือนกีฬาวิ่งแข่งขันทั่วไป เกณท์ การแข่งขัน หนึ่งทีมจะมี สองคน มัดขาคนละข้างเข้าด้วยกัน ทีมใครถึงเส้นชัยก่อนทีมนั้น ชนะลองนึกภาพตอนแข่งขัน สองคน์แต่วิ่งสามขา ถ้าฝึกมาไม่ดี มีหวังล้มลุกคลุกคลานแน่ๆ นี่คือจุดที่ทำให้เกิดความสามัคคีในหมู่คณะ มีทั้งเสียงเชียร์ สียงหัวเราะอย่างสนุกสนาน ไม่ว่าจะเป็นเด็ก คนแก่ ที่เข้ามาดู มันเป็นอะไรที่น่าชื่นชม และสนุกสนานมาก มีความสามัคคีเกิดขึ้นในชุมชน ในสังคมไทยที่มีมาช้านานแต่ปัจจุบัน เริ่มหดหายไป

                ในปัจจุบันนี้ไม่มีให้เห็นอีกแล้วในสังคม ในเมืองหลวง มีแต่ไปร่วมงาน แล้วรีบกลับ แย่งกันทำมาหากินเพื่อให้ได้เงินมาสนองความต้องการของตนและนำมาเป็นค่าใช้จ่ายต่างๆที่มีเพิ่มมากขึ้นในปัจจุบัน ที่เป็นค่าใช้จ่ายที่ฟุ่มเฟื่อย  น่าสงสารเด็กรุ่นหลัง  รุ่นลูกหลาน ที่จะไม่รู้วิธีการเล่น ไม่รู้ว่าสิ่งที่คนสมัยเก่าแก่ หรือคนโบราณ คิดไว้ทำกันไว้ เพื่อความสามัคคี แต่ต้องสูญหายไปกับการเวลา ที่สูญหายไปโดยมีเทคโนโลยีเข้ามาแทนที่ เด็กสมัยนี้ไม่มีแล้วครับ มีแต่อินเตอร์เน็ต เกมส์ ไม่สนใจกีฬาที่สมัยนี้เขามองว่า ล้าสมัยไปแล้ว   ฉะนั้นเราผู้ใหญ่ทั้งหลายมาปลูกฝังให้เด็กได้รู้จักกีฬาชนิดนี้กันเถอะโดยการนำกีฬาพื้นบ้านชนิดนี้กลับมาเล่นให้เด็กๆรุ่นหลังได้ดู

                แต่อย่างไรก็ตามกีฬาทุกชนิดล้วนแล้วแต่เป็นประโยชน์ทั้งนั้น  ทำให้ร่างกายแข็งแรง  สร้างความสามัคคีนะครับ