สนามฟุตบอลของเด็กบ้านนอก

ในต่างจังหวัดหรือที่คนในเมืองเรียกกันว่าบ้านนอกแหล่งที่ความเจริญยังเข้าไปไม่ถึงเท่าที่เห็นหรือที่ได้ฟังจากข่าวในทีวีก็ยังคงมีอยู่มากไม่มีสวนสุขภาพไว้ออกกำลังกายเหมือนในเมืองจะมีก็แต่สนามในโรงเรียนเท่านั้นแต่เด็กๆก็ไม่นิยมเข้าไปเล่นกันจะเล่นกันก็ตอนที่ไปเรียนหนังสือและตอนเลิกเรียนเท่านั้นแต่พอกลับบ้านไปพวกเค้าก็จะมีสนามส่วนตัวสนามแห่งนั้นอยู่ที่ข้างบ้านฉันเองค่ะเด็กจะทำสนามขึ้นมาเองเป็นสนามเล็กๆประตูก็เป็นเหล็กเก่าๆที่มีคนบริจาคมาหลังเลิกเรียนตอนค้ำเด็กๆก็จะมารวมตัวกันประมาณ  10   กว่าคนได้ เพื่อที่จะมาเตะฟุตบอลบางวันเตะกันจนดึก  2   ทุ่ม  ถึง   3   ทุ่ม เป็นบางวันดูเค้ามีความสุขและสนานกันมากๆถึงแม้ว่าจะเป็นแค่สนามเล็กๆ   แต่ที่เด็กๆเล่นกลางคืนกันได้ก็เพราะข้างบ้านดิฉันจะมีหลอดไฟและก็จะเปิดไฟให้ตลอดก็จะมีแสงสว่างเพียงพอ   วันนั้นกลับบ้านไปพอดีได้ยินเสียงดังพูดคุยส่งเสียงเชียร์กันอย่างสนุกสนานดังขึ้นก็มองออกไปดูเห็นเด็กๆวัยรุ่นกำลังเล่นฟุตบอลกันอย่างสนุกสนาน

แม่บอกว่าเด็กมันก็มาเล่นกันแบบเป็นประจำทุกวันได้ยินเสียงจนชินแล้วแต่แม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะที่มาเล่นก็มีแต่เพื่อนหลานทั้งนั้นและก็ดีกว่าพวกเค้าไปเล่นที่อื่นๆ  ดีกว่าจะไปกินเหล้า   สูบบุหรี่   และทำเรื่องที่ไร้สาระให้หันมาเล่นกีฬานะดีแล้ว  แต่ก็น่าเสียดายที่สนามน่าจะดีและได้มาตรฐานกว่านี้ถึงแม้จะเป็นบ้านนอกก็น่าจะมีสนามกีฬาประจำหมู่บ้านหรือสถานที่ออกกำลังกายให้แก่เยาวชนและ ชาวบ้าน   อย่างน้อยจะได้เป็นการปลูกฝังให้เด็กๆรุ่นหลังได้รู้จักการออกกำลังกายและเห็นความสำคัญของการออกกำลังกายจะได้ไม่มีเวลาไปยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติดคุณคิดเหมือนกันไมค่ะ

ซึ่งดิฉันเห็นเด็กเล่นกีฬาแล้วก็มานึกดูว่าไม่ว่าจะเป็นสนามเล็กหรือใหญ่ก็ไม่สำคัญ  แต่เด็กๆก็เต็มใจที่จะเล่นและพอใจในสิ่งที่ตนมีและวันที่เห็นพวกเค้าเตะฟุตบอลอยู่นั้นฝนก็ตกลงมาพอดีแต่พวกเค้าก็ยังคงเล่นกันอยู่ไม่เลิกยิ่งสนุกสนานกันใหญ่มีทั้งน้ำโคนเด็กก็ยิ่งหยอกล้อกันสนุกสนานกันมองแล้วดูท่าทางมีความสุขนี่ล่ะค่ะเด็กๆส่งเสียงเชียร์กันเสียงดังมากขนาดค้ำจนมืดเด็กก็ยังเล่นกันอยู่เพราะข้างๆบ้านจะมีไฟที่แม่ติดเอาไว้เพื่อให้แสงสว่าง  เพราะว่าเด็กๆที่มาเล่นก็ไม่ใช่ใครอื่นไกลเป็นลูกหลานแถวนั้นที่รู้จักกันหมด นี่ละค่ะคือการดำรงชีวิตของเด็กบ้านนอกไม่มีอะไรมากไม่ต้องมีสถานที่ดีๆหรูๆก็สามารถออกกำลังกายได้คนในเมืองควรที่จะเอาตัวอย่างแล้วเด็กๆพวกนี้นะค่ะ  

ซึ่งในยุคปัจจุบันนี้หาดูแบบนี้ไม่ค่อยมีแล้ว  จะมีก็แถวบ้านนอกแบบนี้ล่ะเพราะเด็กวัยรุ่นเดี่ยวนี้หันมาเล่นเกมส์และเที่ยวมากกว่าที่จะมารวมกลุ่มกันทำเรื่องอะไรดีๆแบบนี้  เพราะเท่าที่เห็นเด็กในเมืองจะมีสถานที่เที่ยวเยอะสถานที่เหล่านั้นจึงเป็นสิ่งดึงดูดให้เด็กๆอยากไป   แต่เด็กบ้านนอกที่เที่ยวก็ไม่ค่อยมีไม่มีสิ่งอื่นๆที่คอยดูดใจมีแต่เพื่อนๆหมู่บ้านเดียวกันเพื่อนพากันมาเล่นกีฬาก็เลยมาเล่นตามกันแต่นั้นก็เป็นสิ่งที่ดีเพราะเด็กยังดีที่ชักชวนกันมาเล่นกีฬา  แต่พวกคุณลองคิดดูซิค่ะถ้าเยาวชนเหล่านี้มีสถานที่ดีๆไว้เล่นกีฬาก็คงดีกว่านี้เด็กจะได้แสดงออกอย่างเต็มที่  บางทีถ้าฝึกซ้อมดีๆบ่อยครั้งอาจจะได้เป็นนักกีฬาจริงๆก็ได้  เพราะเด็กบางคุณก็ยังฝันอยากเป็นนักฟุตบอลทีมชาติหรือนักกีฬาฟุตบอลระดับโลกที่พวกเค้าเห็นในทีวีเพราะดิฉันยเห็นเด็กๆคุยกันถึงเรื่องฟุตบอลอยู่บ่อยๆต่างก็ต่างมีนักฟุตบอลที่ชื่นชอบเวลาก็จะสมมุติตัวเองว่าเป็นนักฟุตบอลคนโน้นคนนี้ตามเรื่องตามราวตามความใฝ่ฝัน  แต่ถ้าไม่มีการสนับสนุนจากผู้ใหญ่ก็ยากที่เยาวชนเหล่านี้จะทำตามฝันได้ก่อนอื่นก็ยากให้เด็กๆมีสนามกีฬาที่ได้มาตรฐานกว่านี้คุณว่าจริงไหมค่ะ