ในตอนที่แล้วได้มีการกล่าวถึง ความสำคัญและหน้าที่ในระดับการบริหาร และในฉบับนี้ จะขอกล่าวถึงความสำคัญของสมาชิกในทีมที่อยู่ในระดับการปฏิบัติงาน นั้นก็คือตัวนักกีฬาที่มีหน้าที่ในการลงเล่นในสนามนั้นเอง
นักเตะบางคนมีความสามารถที่โดเด่น เป็นที่ถูกอกถูกใจแฟนบอล ด้วยฝีมือที่เฉียบขาด ไม่ว่าจะเล่นในตำแหน่งรุกหรือตำแหน่งรับ ก็ล้วนทำหน้าที่ได้อย่างดี ในการแบ่งจัดตำแหน่งของนักฟุตบอลนั้นหากแบ่งตามหน้าที่ของตำแหน่งนั้นๆ จะสามารถแบ่งออกได้เป็น 4 ประเภท คือ การป้องกัน ป้องกันและรุก รุก นอกจากนี้ก็ยังมีกลุ่มก่อกวนซึ่งจะคอยเวลาที่สบโอกาสเข้าไปทำประตู โดยแต่ละประเภทก็จะต้องใช้ความสามารถเฉพาะตัวที่แตกต่างกันไป อีกทั้งมีการฝึกที่พิเศษแตกต่างกันด้วยนอกจากการฝึกทั่วไป ที่ได้ทำการฝึกร่วมกัน
ป้องกันตำแหน่งนี้จะเห็นหน้าที่ได้อย่างชัดเจนเลยก็คือ ผู้รักษาประตู หรือที่รู้จักกันในนามมือกาวจอมหนึบ ไม่ใช่คนติดกาว นะครับ แต่ในที่นี้คือการเปรียบเทียบถึงลักษณะว่าสามารถจับลูกได้อย่างเหนียวแน่น แม้จะเล่นในพื้นที่ๆจำกัดแค่บริเวณหน้าประตูเพื่ออยู่เฝ้าเสา แต่ก็นับเป็นเรื่องสำคัญที่จะพาทีมสู่ชัยชนะเพราะว่าถ้าไม่เสียลูกก็จะทำให้โอกาสในการชนะมีมากขึ้นโดยคนที่ยืนคุมเสาในอันดับต้นๆของโลกเราก็จะมี
-จีจี้ บุฟฟ่อน
-อิเค่ คาซิยาส สเปน
-ฮูลิโอ เซซ่า บราซิล
-เอ็ดวิน ฟาน เดอร์ซาร์ ฮอลแลนด์
ในด้านการฝึกทักษะนั้น ผู้รักษาประตูจำเป็นต้องฝึกความแข็งแกร่งของร่างการแทบทุกส่วนโดยเน้น ที่ช่วงแขน และขา เพราะสองส่วนนี้จะทำให้สามารออกตัวได้อย่างรวดเร็ว ในด้านกายวิพากศาสตร์ต้องใช้พลังงานจากกล้ามเนื้อส่วนหน้าอกกับหน้าท้อง ในการเร่งความเร็วแบบฉับพลัน ก่อนการเล่นแต่ละครั้ง จะต้องทำการบ้านด้วยว่า กองหน้าของทีมฝั่งตรงข้าม ถนัดหรือมีสไตล์การเล่นแบบไหน เพื่อที่ว่าจะได้ระวังตัวเอาไว้ เพราะบางคนชอบเลี้ยงมาเป็นกลุ่มแล้วยิง แต่บางคนชอบสาดลูกระยะไกล แต่ถ้าผู้รักษาประตูได้ดูรูปแบบการเล่นไว้ก่อนก็จะเพิ่มโอกาสในการเดาได้ว่าจะยิงประตูตอนไหน ด้านฝั่งที่ถนัดก็เป็นอีกปัจจัย เช่นคนถนัดขวา ก็จะสาดลูกเข้ามาโดยใช้ร่างกายฝั่งขวา คนถนัดซ้ายก็จะใช้ส่วนร่างกายฝั่งซ้าย เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ใช้ในการตัดสินใจเวลารับลูกโทษถ้าคิดอะไรไม่ออกจริงๆก็ลองใช้ทฤษฏีนี้ได้ ในด้านการบุก ผู้รักษาประตูแทบไม่มีความเกี่ยวข้องด้วยเลย อย่างมากก็แค่เป็นคนเปิดลูกเพื่อส่งออกไปยังกลางสนามเพื่อเปิดเกมส์หลังจากที่มีการยิงประตูต่างๆดังนั้นจึงมักไม่จำเป็นต้องเข้าไปคลุกวงในด้วยซักเท่าไร
แบ็คซ้ายขวาเป็นผู้ที่ต้องรับศึกหนักเวลาที่ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเข้ามาในแดนประตู หน้าที่สำคัญคือการแย่งลูกและตัดขึ้นไปกลางสนามหรือไม่ถ้าทำไม่ได้จริงๆ ก็จะต้องตัดลูกออกนอกสนาม เพื่อให้เป็นลูกออก แต่ถ้าเวลาคับขันจริงๆจนไม่สามารถทำอะไรได้มากคงต้องใช้การเตะส่งให้กับเพื่อนหรือผู้รักษาประตูแต่วิธีนี้ค่อนข้างที่จะอันตรายเพราะว่าถ้าผู้รักษาประตูรักไม่ได้ก็อาจเป็นการเตะเข้าประตูตัวเอง โดยหลักแล้ว อันดับแรกคือการดักจับแย่งลูกมาให้ได้ ถ้าไม่ได้ก็จะเข้าสู่ขั้นต่อไปโดยการก่อกวนขัดขวางการทำประตูของฝ่ายผู้เล่นกองหน้าของฝ่ายตรงข้ามให้มากที่สุดแล้วค่อยอาศัยจังหวะที่ตั้งตัวไม่ติดนั้นเข้าไปแย่งลูกใหม่ แต่ต้องพึงระวังอย่างมากหากเกิดการฟาล์ว ถ้าเกิดขึ้นอาจส่งผลให้ทีมตรงข้ามได้ลูกโทษหน้าประตู ที่มีโอกาสสูงในการเสียประตู แต่เราก็สามารถเช็คล้ำหน้าได้ด้วยเช่นกัน ในกรณีสุดท้ายถ้าจวนตัวจริงๆ คุมลูกไม่ได้หรือแย่งลูกไม่ได้ให้อาศัยจังหวะใดจังหวะหนึ่งเตะลูกออกไป แต่ก็จะทำให้เขาได้ลูกเตะมุมหรือลูกทุ่มตามมา
ปีก ถือเป็นปราการด่านแรกๆที่ใช้ในการป้องกันการรุกเพราะ ลูกที่ผู้รักษาประตูเตะออกมามักจะมาตกในบริเวณกลางสนามและยังเป็นจุดที่มีผู้เล่นกระจุกตัวอยู่จำนวนมากที่สุดอีกด้วยการที่มีผู้เล่นประกบกนอยู่มากทำให้การกระทำต่างๆล้วนถูกจับตามองทั้งจากกรรมการคุมสนามและผู้เล่นเองถ้าเกิดทำฟาล์วในส่วนกลางของสนาม แต่ว่า โทษที่มักเกิดก็คือการเตะบอลหลุดออกนอกสนามซึ่งจะได้รับการทุ่มในเวลาต่อมา
กองกลาง มักจะรับลูกที่ส่งต่อมาจากปีก อาจเกิดจากการเตะจากลูกที่ถูกทำฟาล์ว หรือลูกทุ่ม เมื่อหลุดออกจากมือก็จะไปถึงเพื่อนร่วมทีม ๆก็มักจะสาดไปตามแนวขอบสนามแต่ในกรณีที่มีฝ่ายตรงข้ามประกบ แล้วสลัดไม่หลุดก็จะสาดลูกเข้ามาที่กลางสนามที่นี้จะเป็นจุดเชื่อมที่สำคัญในการรุกและรับ
กองหน้า มีหน้าที่ในการเข้าไปทำประตูเพราะโดยจะมีหน้าที่ชนกับแคหลัง ซ้ายขวา ถ้าโอกาสและจังหวะเอื้ออำนวยจะทำให้สามารถเข้าไปทำประตูได้ แต่เรื่องที่ว่าจะสามารถเข้าไปในกรอบและหลุดมือผู้รักษาประตูจอมหนึบได้หรือไม่นั้นอันนี้ต้องบอกว่าอยากมาก ถึงมากที่สุด โดยกองหน้าที่เข้ามาในแดนศัตรูมักจะโดนบีบด้วยการประกบ และมีการเช็คล้ำหน้าร่วมด้วย แต่ก็สามารถสร้างโอกาสขึ้นมาใหม่ได้ถ้าเกิดได้เตะลูกมุม ดังนั้นถ้าคับขัน กองหน้าจะหาช่องโหวทำประตูหรืออย่างน้องก็ต้องเอาลูกเตะมุมให้ได้ ทำไมนั้นก็เพราะว่าลูกเตะมุมจะทำให้มีโอกาสในการทำประตูมากกว่า 50% ถ้ากองหน้าที่เป็นเพื่อนร่วมทีมอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะ ลูกถูกเตะออกไปและตกลงในจุดที่วาไว้จะสามารถทำการโหม่ง หรือใช้เท้าเบนทิศทางได้อย่างไม่อยากเย็น
ฮาฟซ้ายขวา มีหน้าที่คล้ายๆ แบ็ค แต่ว่ามันตรงกันข้ามกันเลย คือมีหน้าที่ในการส่งบอลหรือไม่ก็การทำแต้ม พยายามขุดลูกออกมาจากบริเวณมุมแล้วส่งมันให้เข้ากรอบ เพื่อสร้างความตื่นเต้นให้กับผู้ชมทั้งสนาม
สุดท้ายจากที่ได้อ่านมาทั้งหมดคิดได้หรือยังว่าตำแหน่งใดในสโมสรสำคัญที่สุด สำหรับผม ทุกตำแหน่งล้วนสำคัญเท่ากันแต่ในหน้าที่ๆ ต่างกันทำแทนกันไม่ได้ มันไม่สามารถนำมาเทียบกันได้ตั้งแต่แรกแล้ว เพราะฟุตบอลเราเล่นกันเป็นทีม