คุณเคยมุ่งหวังอะไรกับชีวิตมั้ยค่ะ เคยคาดหวังอะไรกับชีวิตของตัวเองมั้ยค่ะ  คุณทำงานคุณหวังอะไรกันบ้างค่ะ ทำงานเก็บเงินให้ได้เยอะๆ จะได้สบาย อะไรเป็นช่องทางในการหาเงินได้ก็จะทำได้ทุกอย่างอะไรทำได้ก็จะทำ เพื่อเงิน เพื่อความสุขสบายของตัวเอง และครอบครัว ส่วนนักเรียนก็เรียนเพื่อมุ่งหวังให้ได้มาซึ่งใบปริญญาและเมื่อจบไปก็จะได้ทำงานในตำแหน่งดีๆ เงินเดือนสูง ๆ หรือบางคนอาจไม่คิดอย่างนั้นก็ได้นะค่ะ บางคนอาจจะคิดแค่ว่าแม่ฉันจ้างฉันมาเรียนฉันก็เรียนไปตามหน้าที่ไม่จำเป็นต้องเอาอะไรมากก็เป็นได้ ฉันแค่โผล่หน้ามาโรงเรียนให้ครูเช็คชื่อแล้วก็หลับ แล้วก็ลอกเพื่อน ๆ แค่นี้ก็พอ เรียนไปก็จบ จบไปก็เกาะพ่อเกาะแม่เหมือนเดิม นี่ก็มีนะค่ะ แล้วความมุ่งมั่นความตั้งใจของคนเรามันหายไปไหนหมด ถ้าหากเกิดการคิดอย่างนี้ คงไม่ต้องพูดอะไรกันมากมายนัก  การที่คนเรานั้นจะคิดอะไรสักอย่างอยู่ที่ความตั้งใจของคนเราจริงๆ นะค่ะ ว่าความตั้งใจของคนเรานั้นเป็นอย่างไร มากหรือน้อย แล้วทำได้อย่างตั้งใจและมุ่งมั่นไว้หรือเปล่า แล้วถ้าทำไม่ได้อะไรจะเกิดขึ้นละคราวนี้ ในเมื่อตั้งใจมากเมื่อไม่ได้ก็ต้องเจ็บมากเป็นเรื่องปกติ แต่เราจะระงับสิ่งเหล่านี้ได้อย่างไร
                คนทุกคนมีความตั้งใจได้ นักกีฬาของเราก็มีความตั้งใจในการเล่นกีฬาของเค้าในแต่ละประเภทได้เหมือนกัน ซึ่งการเล่นกีฬาของเค้าในแต่ละประเภทนี้เค้าเองสามารถที่จะทำได้ดีด้วย เริ่มจากการฝึกฝนและฝึกซ้อมของนักกีฬาก่อน  ซึ่งนักกีฬานั้นก่อนที่เค้าจะเลือกเล่นกีฬาประเภทไหนๆ ก็ตามนะค่ะ เค้าต้องสนใจและชอบกีฬาประเภทนั้นๆ  ก่อน และต้องมีความตั้งใจจริงที่จะเล่นกีฬาประเภทนั้น ๆ และการฝึกซ้อมนั้นเค้าต้องยอมรับกับการฝึกซ้อมของกีฬาประเภทนั้นๆ ด้วย เมื่อก้าวเข้ามาฝึกซ้อมกีฬาประเภทนั้น ๆ ด้วยความตั้งใจแล้วละก็ ก็ต้องซ้อมกันอย่างจริงจัง  เพื่อไปสู่ความตั้งใจและมุ่งหวังที่คาดไว้สู่จุดหมายของการเล่นกีฬาด้วย  คำถามที่มักเกิดขึ้นมาจริง ๆ ก็คื อ คุณเล่นกีฬาประเภทนี้เพื่ออะไร ต้องการอะไร [...]

จะมีใครเคยคิดบ้างไหมว่าในชีวิตประจำวันของคนเรานั้นเต็มไปด้วยกิจกรรมทางกีฬาตั้งแต่ตื่นนอนในตอนเช้าๆ ไปจนถึงการนอนในตอนกลางคืน ตั้งแต่เราตื่นมาก็ลุกจากที่นอนล้านหน้าแปลงฟังนั่นก็ถือว่าเป็นกินกรรมทางกีฬาอย่างขยับแขนเป็นจังหวะ เปรียบเสมือนกับการได้ชกลมหนึ่งสองเข้ากับจังหวะในการแปรงฟัน นอกจากนั้นพอลงบันไดมาก็เปรียบได้กับการฝึกฟุตเวิร์คนับก้าวจังหวะก้าวเท้าลงจากบันได กินข้าวก็เหมือนกันก็ต้องเร่งกินให้ได้อย่างนักกีฬาซูโม่เพื่อเร่งเวลาในการไปทำงานหรือไปเรียนหนังสือ พอรถเมล์วิ่งผ่านมาก็เหมือนกับการได้ฝึกวิ่งเร็วในระยะใกล้ๆ เพื่อจะวิ่งให้ทันรถ พอขึ้นมาบนรถเมล์ก็เหมือนได้ซาวน่าไปในตัวกับการแออัดยัดกระป๋องที่ปกติก็ร้อนอยู่แล้วยิ่งเข้าไปอัดกันอยู่ในกล่องเหล็กสี่เหลี่ยมสีขาวแดงด้วยแล้วละก็ยิ่งคนเยอะก็จะยิ่งร้อนเป็นพิเศษ บางครั้งก็อาจจะต้องใช้เทคนิคของยิมนาสติกลีลาใหม่ในการแทรกตัวเข้าไประหว่างช่องว่างในตัวรถ หรือ ใช้เทคนิคของทั้งยูโดคาราเต้ ยิวยิตสูในการฝ่าฝูงชนนับร้อยชีวิตเพื่อจะแทรกตัวเข้าไปนั่งยังเบาะเก้าอี้ให้จงได้ พอลงจากรถก็ต้องใช้การกระโดดไกลลงในบางครั้งเพราะรถไม่ยอมจอดหรือมักจะจอดเลยป้ายรถไปไกลๆ เสมอๆ ทำให้ต้องเตรียมพร้อมตั้งแต่เนิ่นๆด้วยการยืนข้างๆประตูและเปรียบเทียบกันดู แล้วนำมาปรับปรุงแก้ไขตัวเองว่ากระโดดอย่างไรให้ลงได้โดยไม่เจ็บตัว
 ส่วนในกรณีที่ไม่ทันได้เข้าไปในรถก็ต้องใช้แรงแขนจากกีฬายิมนาสติกในการห้อยโหนตัวด้วยลีลาต่างๆ เพื่อหลบรถเฉี่ยวแฉลบไปมาแบะ ป้ายรถเมล์ ที่ออฟไซต์ล้ำหน้า หรือกระทั่งหลบคนที่พยายามเบียดเสียดขึ้นมายังรถอัดปลากระป๋อง พอลงจากรถถึงที่หมายได้ก็ต้องกลับมาสู่การวิ่งใหม่อีกหนไม่ว่าจะเป็นการวิ่งไปตอกบัตรให้ทันเวลา การวิ่งไปยังชั้นเรียน การวิ่งไปห้องชมรมแต่เช้าหรืออะไรก็ตามแต่ที่สมควรจะวิ่งไปทำเมื่อถึงที่หมาย ก่อนที่จะต้องไปเข้าเรียนหรือทำงาน พอนั่งเรียนหรือทำงานจนใกล้ๆเวลาพักเที่ยงก็เตรียมตัวออกสตาร์ทได้เหมือนกับนักวิ่งทีมชาติที่เตรียมพร้อมจะวิ่งวิบากฝ่าฝูงชนฝูงคนไปซื้อกับข้าวหรือข้าวกลางวันกินและกลับมาทำงานหรือเรียนให้ทันเวลาในช่วงบ่ายซึ่งก็แล้วแต่ความสะดวกสบายของผู้คนหรือตามความต้องการ บางคนก็ถือทิฐิว่าไปกินข้าวจะต้องไปร้านนั้นเท่านั้นที่ทำกับข้าวขายอร่อยถึงจะต้องเดินไกลเป็นกิโลก็ช่าง เลยกลายเป็นว่าวิ่งมาราธอนไปกินข้าวกลายๆ และก็ต้องรีบวิ่งกลับมาเรียนหรือทำงานให้ทันในช่วงบ่ายอีก พอเลิกงานในตอนเย็นนั้นใครๆเคยบอกไว้ว่ามันคือเวลาผ่อนคลายหลังจากการทำงาน แต่มันเป็นนั้นจริงแน่ๆหรือ? ส่วนตัวผมเองคิดว่าเวลาช่วงเย็นนี่แหละเหมือนสนามรบดีๆนี่เอง เพราะช่วงเวลาเย็นๆหลังเลิกงานหรือเรียนนั้นเป็นช่วงเวลาแห่งการแข่งขันเลยก็ว่าได้ เพราะช่วงเวลาเย็นนั้นผู้คนมากหน้าหลายตาหลากหลายสถานที่ต่างก็เลิกงานเลิกเรียนเช่นเดียวกัน
 ยกตัวอย่างสวนสาธารณะในตัวเมืองที่แออัดยัดเยียดกันแย่งที่ชิงที่กันทำกิจกรรมต่างๆที่ตนเองชื่นชอบ อย่างเช่นวิ่งรอบสวนสาธารณะ เล่นสเก็ตบอร์ดโรลเลอร์เบลด เด็กๆเล่นเครื่องเล่น ชิงช้า ม้าหมุน  ตั้งโกลฟุตบอลเล่นบอลรูหนูกัน เต้นกิจกรรมเข้าจังหวะอย่างพวกบีบอย นักธุรกิจที่หาเวลาว่างมานั่งตามม้านั่งกดโน้ตบุ๊คเช็คอีเมลล์ คู่รักที่พากันเดินไปมา พวกป้าๆพากันรวมตัวเล่นแอโรบิคแดนซ์ อีกด้านคนแก่หลายสิบคนก็เปิดเพลงจีนรำมวยไทเก๊กกัน เป็นภาพที่ไม่ว่ามองไปทางไหนก็แทบจะไม่เหลือที่ให้ยืนอยู่แล้ว  หรืออย่างการไปซื้อของตามตลาดสดในตอนเย็นๆ ก็จะเห็นพวกแม่บ้านคุณนาย เดินเตร็ดเตร่อยู่หาวัตถุดิบไปทำกับข้าวมื้อเย็นซึ่งบานคงก็มีเทคนิคในการเดินอย่างรวดเร็วคว้าจับวัตถุดิบที่ต้องการเลิกวัตถุดิบที่ใช่ได้อย่างว่องไวคล่องแคล่ว และวิ่งลับๆหายไปกับตาอย่างรวดเร็วนับว่าเป็นการออกกำลังกายโดยการวิ่งวิบากอย่างแท้จริงเลยก็ว่าได้ ทั้งต้องมองหาสิ่งของที่เป็นเป้าหมาย รีบๆเดินไปอย่างตั้งอกตั้งใจทำเวลาเพื่อให้ทันรายการโทรทัศน์รอบดึกเป็นต้น

ในต่างจังหวัดหรือที่คนในเมืองเรียกกันว่าบ้านนอกแหล่งที่ความเจริญยังเข้าไปไม่ถึงเท่าที่เห็นหรือที่ได้ฟังจากข่าวในทีวีก็ยังคงมีอยู่มากไม่มีสวนสุขภาพไว้ออกกำลังกายเหมือนในเมืองจะมีก็แต่สนามในโรงเรียนเท่านั้นแต่เด็กๆก็ไม่นิยมเข้าไปเล่นกันจะเล่นกันก็ตอนที่ไปเรียนหนังสือและตอนเลิกเรียนเท่านั้นแต่พอกลับบ้านไปพวกเค้าก็จะมีสนามส่วนตัวสนามแห่งนั้นอยู่ที่ข้างบ้านฉันเองค่ะเด็กจะทำสนามขึ้นมาเองเป็นสนามเล็กๆประตูก็เป็นเหล็กเก่าๆที่มีคนบริจาคมาหลังเลิกเรียนตอนค้ำเด็กๆก็จะมารวมตัวกันประมาณ  10   กว่าคนได้ เพื่อที่จะมาเตะฟุตบอลบางวันเตะกันจนดึก  2   ทุ่ม  ถึง   3   ทุ่ม เป็นบางวันดูเค้ามีความสุขและสนานกันมากๆถึงแม้ว่าจะเป็นแค่สนามเล็กๆ   แต่ที่เด็กๆเล่นกลางคืนกันได้ก็เพราะข้างบ้านดิฉันจะมีหลอดไฟและก็จะเปิดไฟให้ตลอดก็จะมีแสงสว่างเพียงพอ   วันนั้นกลับบ้านไปพอดีได้ยินเสียงดังพูดคุยส่งเสียงเชียร์กันอย่างสนุกสนานดังขึ้นก็มองออกไปดูเห็นเด็กๆวัยรุ่นกำลังเล่นฟุตบอลกันอย่างสนุกสนาน
แม่บอกว่าเด็กมันก็มาเล่นกันแบบเป็นประจำทุกวันได้ยินเสียงจนชินแล้วแต่แม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะที่มาเล่นก็มีแต่เพื่อนหลานทั้งนั้นและก็ดีกว่าพวกเค้าไปเล่นที่อื่นๆ  ดีกว่าจะไปกินเหล้า   สูบบุหรี่   และทำเรื่องที่ไร้สาระให้หันมาเล่นกีฬานะดีแล้ว  แต่ก็น่าเสียดายที่สนามน่าจะดีและได้มาตรฐานกว่านี้ถึงแม้จะเป็นบ้านนอกก็น่าจะมีสนามกีฬาประจำหมู่บ้านหรือสถานที่ออกกำลังกายให้แก่เยาวชนและ ชาวบ้าน   อย่างน้อยจะได้เป็นการปลูกฝังให้เด็กๆรุ่นหลังได้รู้จักการออกกำลังกายและเห็นความสำคัญของการออกกำลังกายจะได้ไม่มีเวลาไปยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติดคุณคิดเหมือนกันไมค่ะ
ซึ่งดิฉันเห็นเด็กเล่นกีฬาแล้วก็มานึกดูว่าไม่ว่าจะเป็นสนามเล็กหรือใหญ่ก็ไม่สำคัญ  แต่เด็กๆก็เต็มใจที่จะเล่นและพอใจในสิ่งที่ตนมีและวันที่เห็นพวกเค้าเตะฟุตบอลอยู่นั้นฝนก็ตกลงมาพอดีแต่พวกเค้าก็ยังคงเล่นกันอยู่ไม่เลิกยิ่งสนุกสนานกันใหญ่มีทั้งน้ำโคนเด็กก็ยิ่งหยอกล้อกันสนุกสนานกันมองแล้วดูท่าทางมีความสุขนี่ล่ะค่ะเด็กๆส่งเสียงเชียร์กันเสียงดังมากขนาดค้ำจนมืดเด็กก็ยังเล่นกันอยู่เพราะข้างๆบ้านจะมีไฟที่แม่ติดเอาไว้เพื่อให้แสงสว่าง  เพราะว่าเด็กๆที่มาเล่นก็ไม่ใช่ใครอื่นไกลเป็นลูกหลานแถวนั้นที่รู้จักกันหมด นี่ละค่ะคือการดำรงชีวิตของเด็กบ้านนอกไม่มีอะไรมากไม่ต้องมีสถานที่ดีๆหรูๆก็สามารถออกกำลังกายได้คนในเมืองควรที่จะเอาตัวอย่างแล้วเด็กๆพวกนี้นะค่ะ  
ซึ่งในยุคปัจจุบันนี้หาดูแบบนี้ไม่ค่อยมีแล้ว  จะมีก็แถวบ้านนอกแบบนี้ล่ะเพราะเด็กวัยรุ่นเดี่ยวนี้หันมาเล่นเกมส์และเที่ยวมากกว่าที่จะมารวมกลุ่มกันทำเรื่องอะไรดีๆแบบนี้  เพราะเท่าที่เห็นเด็กในเมืองจะมีสถานที่เที่ยวเยอะสถานที่เหล่านั้นจึงเป็นสิ่งดึงดูดให้เด็กๆอยากไป   แต่เด็กบ้านนอกที่เที่ยวก็ไม่ค่อยมีไม่มีสิ่งอื่นๆที่คอยดูดใจมีแต่เพื่อนๆหมู่บ้านเดียวกันเพื่อนพากันมาเล่นกีฬาก็เลยมาเล่นตามกันแต่นั้นก็เป็นสิ่งที่ดีเพราะเด็กยังดีที่ชักชวนกันมาเล่นกีฬา  แต่พวกคุณลองคิดดูซิค่ะถ้าเยาวชนเหล่านี้มีสถานที่ดีๆไว้เล่นกีฬาก็คงดีกว่านี้เด็กจะได้แสดงออกอย่างเต็มที่  บางทีถ้าฝึกซ้อมดีๆบ่อยครั้งอาจจะได้เป็นนักกีฬาจริงๆก็ได้  เพราะเด็กบางคุณก็ยังฝันอยากเป็นนักฟุตบอลทีมชาติหรือนักกีฬาฟุตบอลระดับโลกที่พวกเค้าเห็นในทีวีเพราะดิฉันยเห็นเด็กๆคุยกันถึงเรื่องฟุตบอลอยู่บ่อยๆต่างก็ต่างมีนักฟุตบอลที่ชื่นชอบเวลาก็จะสมมุติตัวเองว่าเป็นนักฟุตบอลคนโน้นคนนี้ตามเรื่องตามราวตามความใฝ่ฝัน  แต่ถ้าไม่มีการสนับสนุนจากผู้ใหญ่ก็ยากที่เยาวชนเหล่านี้จะทำตามฝันได้ก่อนอื่นก็ยากให้เด็กๆมีสนามกีฬาที่ได้มาตรฐานกว่านี้คุณว่าจริงไหมค่ะ

ฟุตบอลไม่ว่าจะเป็นฟุตบอลของประเทศไหนก็ตามต่างก็มีฟอร์มการเล่นที่แตกต่างกันออกไป  แต่ฟอร์มการเล่นและการทำประตูนั้นจะเป็นที่ดึงดูดใจและทำให้คนดูต้องติดตามอย่างไรนั้นก็ขึ้นอยู่กับตัวของผู้เล่นเอง  และผู้เล่นนั้นต้องไม่ทำให้คนดูต้องผิดหวังบ่อยๆ ด้วย  เหมือนอย่างเช่นทีมฟุตบอลไทยนั้นก็เป็นสโมสร เพราะว่าเป็นอาชีพแล้ว ฟุตบอลในปัจจุบันนี้เป็นอาชีพ  เมื่อเข้าสู่อาชีพฟุตบอลแล้วก็ย่อมมีเงินเดือน แต่ฉันไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเงินเดือนของแต่ละคนนั้น ได้เท่ากันหรือไม่หรือแล้วแต่ฝีเท้าของแต่ละคนกันแน่
                ซึ่งในทีมของยุโรปและมาดังในบ้านของเรานั้นคงหนีไม่พ้นทีมดัง ๆ อย่างลิเวอร์พูล  และอาร์เซนอล  ทุกคนต้องร้องอ๋อ  นั่งอ้าปากค้าง และหัวเราะว่า ฉันจะไม่รู้จักสองทีมนี้ได้อย่างไร  ทั้งสองทีมนี้ฟอร์มการเล่นดีทั้งคู่ และก็มีแฟนคลับอยู่ในประเทศไทยทั้งคู่  ใครไม่รู้จักก็บ้าแล้ว  ฉันก็ว่าอย่างนั้น ขนาดฉันเองเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจกีฬายังรู้จักทั้งสองทีมนี้เลย  และก็เห็นข่าวในโทรทัศน์ออกอยู่บ่อย  ๆ   ฉันเคยสังเกตนะ ว่าถ้าหากทีมดัง ๆ ของต่างประเทศแข่งและเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปแข่งนะ  ถนนของบ้านเราจะโล่งแบบเหมือนไม่มีรถวิ่งเลย ตอนที่ฉันกลับบ้านฉันก็เอะใจว่าทำไมถนนถึงได้โล่งอย่างนี้  แต่พอกลับมาถึงบ้านก็ต้องร้อง อ๋อ  นั่งดูบอลกันเองเหรอ ขนาดแท็กซี่เอง ยังไม่อยากวิ่ง บอกว่าขอดูบอลก่อนได้มั้ยครับ  ดูสิความบ้าของคนเรานี่จริง ๆ นะ  ต้องได้ยินเสียงเชียร์อย่างสนุกสนาน  ฉันถึงว่าการที่คนเรานั้นสนใจอะไรมากมายนั้น ย่อมดี  แต่อย่าให้มากเกินไปจนเสียงานเสียการก็แล้วกันนะค่ะ  ตอนที่ลิเวอร์พูลแข่งกับอะไรไม่รู้ฉันจำไม่ได้ แล้วมีการถ่ายทอดสด  รู้มั้ยค่ะ ฉันเห็นบางคนแต่งหน้าใส่ชุดที่บอกว่าเป็นสัญลักษณ์ของลิเวอร์พูล  และคงบอกว่านี่แระทีมโปรดของฉันฉันจะเชียร์ ไม่ว่ารูปแบบไหนก็ตาม และก็ไม่ใช่คนเดียวด้วยนะค่ะ  หลายคนเลย  พูดง่ายๆ  ว่ามากันเป็นชมรม โดยเฉพาะจุดที่เค้าถ่ายทอดสดผ่านดาวเทียมได้นั้น  [...]

บาสเก็ตบอลเป็นกีฬาที่ผมชอบเล่นมากจากการที่ผมเคยได้แต่เฝ้ามองจากริมสนามหรือขอบสนาม จากที่พี่ชายของผมชอบเล่น ในสมัยเด็กๆนั้น ผมชอบติดสอยห้อยตามพี่ไปนั่งเล่นนั่งดูแถวบนอัฒจรรย์บ่อยๆ ถึงอย่างนั้นตัวผมเองก็ไม่สามารถลงไปเล่นด้วยได้เพราะมีแต่เด็กโตๆตัวใหญ่ๆสูงๆเต็มไปหมด ซึ่งเด็กรุ่นเดียวกับผมนั้น ก็ไปเล่นพวกเครื่องเล่นอย่างชิงช้า ม้าหมุน ก่อกองทรายซะมากกว่า ส่วนผมกลับชอบนั่งมองการแข่งขันเดิมพันกันของพวกเด็กโตๆกันซะมากกว่า ที่หากทีมไหนแพ้ก็จะมีเกมส์ลงทัณฑ์อย่างให้วิ่งรอบสนามพร้อมตะโกนเสียงดัง หรือดันพื้น เป็นบทลงโทษที่ดูสนุกสนาน และน่าขบขันสำหรับผู้ชนะ พี่ชายผมนั้นจัดว่าเป็นคนที่เล่นบาสเก็ตบอลเก่งมากคนหนึ่ง เลยก็ว่าได้ พี่ชายผมตัวสูงมากเมื่อเปรียบเทียบกับผมก็ประมาณ เสาไฟฟ้า กับ รั้วไม้ ประมาณนั้นเลย
 แต่ถึงอย่างนั้นผมเองก็อยากลงไปเล่นบาสเกตบอลกับพวกเด็กตัวโตๆด้วยเช่นกัน ซึ่งเวลาที่พวกเด็กโตๆนั้น นั่งพักกันผมก็มักจะยืมลูกบาสของพี่มาหัดโยนใส่ห่วงที่อยู่สูงลิบลิ่ว สำหรับผมแล้วแป้นบาสนั้นทั้งใหญ่และสูงราวกับกำแพงสูงใหญ่ ที่ผมหวังว่าซักวันผมจะสามารถโยนลูกบาสหนังในมือให้เข้าห่วงให้ได้ แต่ในความคิดลึกๆของผมแล้วไม่ได้ต้องการแค่จะชูตลูกบาสให้เข้าเท่านั้น แต่ยังต้องการที่จะกระโดดดังค์ลูกลงห่วงและห้อยตัวโหนตัวอยู่กับห่วงของแป้นบาสแล้วมองลงไปยังอัฒจรรย์ คงเป็นความรู้สึกที่ดีมากสำหรับคนที่ตัวเตี้ยไม่ค่อยสูงอย่างผม ซึ่งในการหัดเล่นของผมนั้นตอนแรกๆก็แค่หัดเลี้ยงลูกตบลูกบาสกับพื้นแล้วค่อยๆ ลองหัดเลียนแบบท่าทางวิธีการชู๊ตลูกบาสของพี่ผมและ เพื่อนๆ พี่คนหนึ่งในกลุ่มก็สอนผมว่าทริกในหารโยนลูกให้ได้สูงและไกลให้ใช้การสะบัดข้อมือช่วยในการส่งลูก พี่ชายคนนั้นช่วยผมหลายๆอย่างทั้งการปรับแก้ท่าทางในการชู๊ตลูกให้ถูกต้อง การย่อตัวเล็กน้อยก่อนการกระโดด การพุ่งตัวไปข้างหน้า และเพราะผมเองก็รักและสนใจในการเล่นบาสอยู่แล้วทำให้การเรียนรู้จากการเฝ้ามองและมีครูสอนที่ดีทำให้ฝีมือในการเล่นของผมพัฒนาไปเร็วมาก จนในที่สุดผมก็สามารถลงแข่งเล่นกับพวกพี่ๆที่ตัวใหญ่กว่าในสนามได้ถึงแม้ว่าอายุจะห่างชั้นกันหลายปีมาก แต่ด้วยความแม่นยำในการชู๊ตลูกที่ทุกๆคนยอมรับว่าแม่นยำและทำคะแนนได้แม้กระทั่งในระยะสามแต้มหรือนอกครึ่งวงกลมที่ชู๊ตได้ยากมากผมก็ยังสามารถส่งลูกเข้าห่วงได้
พวกพี่ๆต่างชื่นชมผมที่สามารถชู้ตลูกได้ดีแต่ไม่ว่ายังไงผมก็ยังมีความหวังลึกๆในใจอยู่ที่ซักวันอยากจะดังค์ลูกให้ได้ซักครั้งในชีวิต อย่างที่ผมเคยเห็นนักกีฬาบาสเก็ตบอลดังๆ อย่างไมเคิลจอร์แดน แต่ถ้าเป็นผมในตอนนั้นก็คงจะไม่มีทางแม้กระทั่งจะแตะขอบของแป้นบาสซะด้วยซ้ำที่ผมเคยเห็นทางโทรทัศน์นั้นมีทั้งการดังค์แบบคู่แข่งกระเด็นไป เหมือนกับว่าใช้ทั้งแรงกายและแรงใจกดดันคู่แข่งจนถอยหลังไปเองโดยไม่รู้ตัวซึ่งแต่ละอย่างที่ผมได้เห็นนั้นล้วนเป็นความใฝ่ฝันของผมทั้งนั้นมีทั้งที่ชู๊ตลูกติดต่อกันในแถวนอกของครึ่งวงกลมในระยะสามแต้มที่สามารถชู๊ตได้ลงทุกลูกจากทุกจุดทุกมุม ดังค์จากด้านหลัง สแลมดังค์ สปินดังค์ และอื่นๆอีกมากมาย ซึ่งผมคิดว่าลูกดังค์น่าจะทำคะแนนได้มากกว่าลูกชู๊ตซะอีก ถ้าลูกชู๊ตทำคะแนนได้สามคะแนนแล้วละก็สำหรับผมลูกดังค์ควรจะได้ซักร้อยคะแนนด้วยซ้ำไป จากความชอบของผมก็กลายเป็นงานอดิเรกจากงานอดิเรกก็กลายมาเป็นชมรมและสุดท้ายแล้วผมก็ได้มาเป็นประธานชมรมบาสของโรงเรียนสู่การแข่งระดับเขต และระดับจังหวัด สุดท้ายแล้วผมก็หยุดลงอยู่ที่ระดับจังหวัด เพราะการเล่นระดับเขตกับระดับจังหวัดนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ซึ่งสอนให้ร่าต่อให้นักกีฬาที่เก่งแค่ไหนแต่ถ้าทีมไม่สามารถส่งเสริมหรือช่วยอะไรไม่ได้เลยก็จบเช่นกัน ชีวิตนักกีฬาบาสของผมจบลงที่การถูกหามส่งออกนอกสนามด้วยอุบัติเหตุที่ใครๆต่างก็คิดว่าเป็นเช่นนั้น

ปัจจุบันในยุคชั่วโมงแห่งการเร่งด่วนตามสังคมโลกาวิวัฒน์ในสมัยนี้ใครๆต่างก็เร่งรีบแข่งกับเวลา ตั้งแต่ตื่นนอนจนกระทั่งนอนหลับคนเราจำเป็นต้องแข่งกับเวลาเสมอ ไม่เว้นแม้กระทั่งช่วงเช้าตั้งแต่ตื่นนอนมาก็ต้องแข่งกับเวลารีบตื่นขึ้นมาอย่างเร่งรีบอาบน้ำแปรงฟันเพื่อทำเวลาออกมาจากบ้านให้เร็วที่สุดก่อนจะถึงช่วงเวลาที่รถติด ในช่วงเช้าเพื่อหลีกเลี่ยงเวลาที่รถติด และรีบไปทำงานตอกบัตรเข้างานแต่เช้า ทุกเวลาของคนเราจึงต้องแข่งกับเวลาเสมอจนกระทั่งทำให้ลืมเอาใจใส่ร่างกายของตัวเองในการออกกำลังกาย ทุกวันนี้ผู้คนต่างละเลยการออกกำลังกายทำให้ร่างกายอ่อนแอและเป็นที่มาของโรคร้ายและสุขภาพที่เสื่อมโทรม ทำให้ร่างกายไม่แข็งแรง เจ็บป่วยง่าย แต่ก็มีกลุ่มคนที่เอาใจใส่ต่อสุขภาพและร่างกายอยู่บ้างแต่ก็ยังต้องใช้เวลาและสถานที่ในการออกกำลังกาย บางคนอาจจะเลือกไปออกกำลังกายตามฟิตเนส ที่มีเครื่องออกกำลังกายมากมายแต่ก็ต้องแลกกับค่าสมาชิกที่ค่อนข้างแพงแต่ก็ได้มาซึ่งความเป็นส่วนตัวในการ ออกกำลังกายและสามารถสนุกสนานกับเครื่องออกกำลังกายหลายๆรูปแบบได้
เช่นวิ่งบนสายพาน ยกเวจ ยกน้ำหนัก ดึงข้อ และอื่นๆ ซึ่งอาจจะมีบริการเสริมอย่างอื่นด้วยเช่น ห้องซาวน่า หรือ โยคะ ซึ่งก็เป็นการออกกำลังกายทางหนึ่งที่ดีนอกจากยืดเส้นสายผ่อนคลายกล้ามเนื้อจากการทำงานหนักมาทั้งวันแล้วยังช่วยให้โลหิตและระบบต่างๆในร่างกายทำงานได้ดีขึ้นเป็นการกระตุ้นร่างกาย และผ่อนคลายกล้ามเนื้อ จากการเหนื่อยล้าจากที่ทำงานทางหนึ่งที่ดี นอกจากนี้การออกกำลังกายที่ดีอย่างหนึ่งที่เป็นที่นิยมก็คือการออกกำลังกายเบาๆอย่างการรำมวยไทเก๊ก หรือการเคลื่อนไหวช้าๆด้วยท่าทางที่สมดุลย์ แต่ผ่อนคลายที่ช่วยส่งเสริมทั้งร่างกายและจิตใจ และการออกกำลังกายอย่างแอโรบิคแดนซ์ที่ช่วยเรียกเหงื่อจากการออกกำลังกายเบาๆจากการเต้นตามจังหวะและทำนองเพลง นอกจากนี้ยังมีการออกกำลังกายด้วยการเล่นกีฬา อย่างเช่นบาสเกตบอล ฟุตซอล ตะกร้อ ซึ่งก็แล้วแต่ละสถานที่จะอำนวย แต่การออกกำลังกายนั้นไม่ได้จำกัดความว่าต้องเล่นกีฬาหรือประกอบกิจกรรมใดๆที่ต้องใช้แรงจำนวนมากเท่านั้น แต่การออกกำลังที่ดีที่สุดอย่างหนึ่งก็คือการทำงานบ้านเป็นการทำความสะอาดและได้ออกกำลังกายไปในตัวด้วยเรียกว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว คือได้ทั้งทำงานและได้ออกกำลังกายไปด้วยในตัว การออกกำลังกายไม่ควรที่จะทำหักโหมเกินตัวจนร่างกายได้รับบาดเจ็บเพราะการออกกำลังกายที่ดีนั้นไม่ได้เน้นที่จำนวนหรือปริมาณครั้งแต่อยู่ที่การออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอทุกๆวันอย่างต่อเนื่องวันละ หนึ่งถึงสองชั่วโมงก็ถือว่าเพียงพอแล้วนอกจากนี้การออกกำลังกายไม่ควรจะออกแรงหรือใส่แรงเฉพาะส่วนมากเกินไปเพราะอาจจะทำให้เกิดอาการบาดเจ็บเฉพาะส่วนของร่างกายได้ เช่นหัวเข่าเสื่อม และอื่นๆอีกเป็นต้น การออกกำลังกายที่ดี ควรทำในปริมาณที่พอเหมาะพอควร ไม่ทำมากเกินไปแต่ต้องขยันทำอย่างสม่ำเสมอเป็นประจำทุกๆวัน
ขอเพียงแค่สละเวลาซักสิบถึงยี่สิบนาที ในการออกกำลังกายเบาๆอย่างเช่น เต้นควบคุมจังหวะการหายใจในการหายใจ การผ่อนคลายกล้ามเนื้อ และเวลาที่ออกกำลังกายได้อย่างสม่ำเสมอและเป็นประจำ การออกกำลังกายจึงนับว่าเป็นการเล่นกีฬาอย่างหนึ่งที่สมควรทำทุกๆวันและทำอย่างสม่ำเสมอจะช่วยให้ร่างกายมีสุขภาพที่ดีอันจะนำมาซึ่งความสมบูรณ์พูนสุขในการทำงานและมีสุขภาพจิตและร่างกายที่แข็งแรงปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ ซึ่งการออกกำลังกายอย่างพอเหมาะ กินอาหารที่มีประโยชน์อย่างครบหมู่ ได้รับสารอาหารอย่างเพียงพอ นอนหลับให้เต็มที่และหมั่นทำความสะอาดร่างกายอยู่เสมอเท่านี้คุก็จะกลายเป็นคนสุขภาพดีที่มีแต่คนอิจฉาแล้ว

รองเท้าสำหรับนักกีฬาฟุตบอลในช่วงยุคต้นที่ถูกบันทึกไว้ในสมัยพระเจ้าเฮนรี่ที่8
รองเท้าสำหรับกีฬาฟุตบอลของพระเจ้าเฮนรี่ที่8ถูกลงรายการภายในตู้เสื้อผ้าขนาดมหึมาของปี1526ซึ่งเป็นหนึ่งรายการช้อปปิ้งในวันหนึ่ง รองเท้าถูกผลิตโดยช่างทำรองเท้าส่วนพระองค์นามว่าจอห์นสัน (Cornelius Johnson) ซึ่งมีราคาเทียบเท่า£100 ในราคาสมัยนี้
ในปี1800
การพัฒนาด้านรองเท้านักเตะได้ก้าวหน้ามากว่า300ปีแล้วและเป็นที่นิยมชื่นชอบทั่วทั้งประเทศอังกฤษแต่ยังคงเสมือนงานอดิเรกซึ่งไม่เป็นทางการและไม่เป็นแบบแผน ผู้เล่นจะสวมรองเท้าหุ้มข้อเท้าที่เป็นงานหนังและแข็งซึ่งเป็นรองเท้าผูกเชือกและมีเหล็กครอบหัวแม่เท้าในฐานะรองเท้าสำหรับเล่นในสนามแข่งขันเป็นครั้งแรก รองเท้าเหล่านี้จะมีปุ่มเหล็กและตะขอเกี่ยวที่ถูกตอกไว้ในรองเท้าเพื่อเพิ่มการยึดเกาะพื้นดินและคงความทรงตัว
ตามกฏหมายได้กลายมาเป็นการผสานเข้ากันของเกมส์กีฬาในปี80 ดังนั้นจึงเห็นการเปลี่ยนแปลงครั้งแรกที่เปลี่ยนแปลงไปสู่รองเท้าในรูปแบบที่ผู้เล่นของทีมเดียวกันจะเริ่มใส่รองเท้าเหมือนกันเป็นครั้งแรกที่เล่นในสนาม กฏหมายอนุญาตสำหรับปุ่มสตั๊ดหรือหมุดใต้พื้นรองเท้าแต่ต้องทำให้มีความมน ไม่มีมีคมสร้างความอันตราย รองเท้าเหล่านี้หนัก500 กรัมและทำจากหนังหนาที่สร้างในลักษณะหุ้มข้อเท้าเพื่อความปกป้องที่เพิ่มขึ้นอีกระดับ รองเท้าสำหรับนักเตะจะมีน้ำหนักเพิ่มเป็นสองเท่าเมื่อเปียกและมีหกปุ่มสตั๊ดใต้พื้นรองเท้า
ในปี1900-ปี1940
รูปแบบของรองเท้ายังเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องโดยตลอดปี1900 จนถึงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง เหตุการณ์สำคัญที่สุดในโลกของรองเท้าสำหรับใช้ในสนามแข่งขันในส่วนแรกของศตวรรษที่20นั้นเป็นการพัฒนาของผู้ผลิตรองเท้าฟหลายเจ้าผู้ซึ่งยังคงทำรองเท้าจนทุกวันนี้ รวมถึงGola (1905), Valsport (1920) และ Hummel (1923) ผู้ผลิตรองเท้าชาวเดนมาร์ก. อีกด้านหนึ่งในประเทศเยอรมันอดอล์ฟและรูดอล์ฟ (Adolf and Rudolf) ได้ก่อตั้งธุกิจชื่อ Gebrüder Dassler Schuhfabrik (เป็นโรงงานผลิตรองเท้า) ในเมืองเฮอโซเจโนรอช (Herzogenaurach) ปี1924 และเริ่มผลิตรองเท้าสำหรับนักเตะในปี1925
ในปี1940-ปี1960
รูปแบบของรองเท้าเปลี่ยนไปอย่างมีนัยสำคัญหลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองราวกับการเดินทางของอากาศซึ่งรวดเร็วนักได้กลายมามีราคาถูกขึ้นและมีความเป็นสากลมากขึ้น รองเท้านี้ดูเหมือนจะเบาขึ้น และยืดหยุ่นขึ้นโดยได้รับการสวมใส่จากชาวอเมริกาใต้ที่ผลักดันให้รองเท้าเหล่านี้สู่เวทีโลก การผลิตรองเท้าได้ผลิตเพื่อให้มีน้ำหนักเบาเป็นผลต่อการเตะลูกฟุตบอลและควบคุมทิศทางบอลมากกว่าที่จะเป็นแค่ชิ้นส่วนปกป้องหุ้มเท้าอย่างง่ายๆ
ในปี1948 การก่อร่างสร้างบริษัทอาดิดาส(Adidas company)โดยAdolf (Adi) Dassler ภายหลังการร่วมมือกับพี่ชายเขาที่จะสร้างสิ่งสำคัญพื้นฐานของผู้ผลิตรองเท้าในการแข่งขันกันสำหรับหลายปีก่อนหน้านี้จนถึงปัจจุบัน รูดอล์ฟได้เริ่มต้นด้วยบริษัทพูม่า(Puma company)ในปี1948 ซึ่งเป็นการผลิตรองเท้ายี่ห้อพูม่า อะตอมอย่างรวดเร็ว สิ่งนี้นำไปสู่ปุ่มสตั๊ดซึ่งสลับกันได้ที่ทำจากพลาสติกหรือยางเป็นครั้งแรกจนพูม่า(Puma)ได้รับการล่ำลือในต้นปี 1950 [...]

สดๆร้อนๆจากวันหยุดเลยค่ะ เป็นเรื่องธรรมดาของผู้เขียนที่มักจะหาเวลาไปตระเวนดูภาพยนตร์ที่รอคอยทุกวันหยุด และ คราวนี้ก็เป็นคิวของ Step Up 3 ค่ะ
จากผู้สร้าง Step Up และ Step Up 2: The Streets ที่กลายเป็นแฟรนไชส์หนัง แห่งทศวรรษ บทสรุปของต้นตำรับหนังเต้นกำลังกลับมาใน Step Up 3D ที่จะทำให้ผู้ชมต้องตะลึงกับท่วงท่าการเต้นระดับโลก ผสมผสานกับเรื่องราวที่มาจากแรงใจและเปี่ยมไปด้วยพลังงาน ความฝัน การเคลื่อนไหวทางร่างกายอันเร่าร้อนและรุนแรง ถูกถ่ายทอดสู่สายตาของผู้ชมด้วยเทคโนโลยีสามมิติใหม่ล่าสุดเมื่อ มูส นักเต้นมากพรสวรรค์ มุ่งหน้าไปกรุงนิวยอร์กเพื่อศึกษาต่อ เขาพบกับ ลุค หนึ่งในสมาชิกทีมเต้น เฮ้าส์ ออฟ ไพเรท หรือทีมโจรสลัด ที่ถือเป็นทีมอันดับหนึ่งบนเวทีแดนซ์อันเดอร์กราวน์ ซึ่งเป็นสวรรค์ของนักเต้นรุ่นใหม่ไฟแรงทั่วทุกมุมโลกเขามองเห็นแววของมูส จึงชวนเข้ามาเป็นหนึ่งในสมาชิก เพื่อจัดการกับทีมเต้น เฮ้าส์ ออฟ ซามูไร คู่ปรับตลอดกาล ในการแข่งขัน เวิร์ล แจม ที่จะมีทีมนักเต้นจากทั่วทุกมุมโลกเข้าร่วมแข่งขัน เพื่อช่วงชิงเงินรางวัลก้อนโตกลับบ้าน
มูสและลุค ยังพบกับนักเต้นสาวมากพรสวรรค์อย่าง นาตาลี โดยทั้งสามช่วยกันคิดค้นท่วงท่าการเต้นที่พิเศษเพื่อใช้ในการแข่งขัน แต่แล้วก็ถูกทีมคู่ปรับขโมยนำไปใช้มูส จึงตัดสินใจหันไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อนๆในโรงเรียนเก่าของเขาทีมเต้นไพเรท [...]

เรื่องคราวนี้ก็เกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงอีกแล้ว แต่คงไม่อบอุ่นเหมือนอย่างเจ้าหมูน้อยเบ๊บแน่นอน เพราะ Pet Sematary หรือที่แปลตรงตัวว่า สุสานสัตว์เลี้ยง ย่อมไม่น่าอภิรมย์สำหรับคนรักสัตว์แน่นอน
Pet Sematary ผลงานของเจ้าพ่อหนังและนิยายสยองขวัญสตีเฟน คิง ดูเหมือนจะเป็นหนังสยองขวัญเกรดล่าง แต่เนื้อหาที่ซ่อนอยู่นั้นกลับล้ำลึกมากกว่า ซึ่งหนังมีเนื้อหาโดยย่อคือ มีครอบครัวหนึ่งประกอบด้วยพ่อแม่ ลูกวัยสองขวบและแมวตัวหนึ่ง เดินทางไปใช้ชีวิตที่ชนบท พวกเขาอยู่บ้านริมทางหลวง คืนแรกชายชราที่อยู่บ้านตรงกันข้ามเดินมาและพูดคุยถึงตำนานเก่าแก่ของเมืองนี้ที่ว่าเมืองนี้มีสุสานสัตว์เลี้ยง (Pet Sematary) เพราะรถที่วิ่งผ่านทางหลวงอย่างรวดเร็วมักจะทับหมาแมวต่างๆตายเสมอ แต่หลังสุสานสัตว์เลี้ยงนั้นขึ้นเขาไป มันมีสุสานอินเดียแดง ซึ่งเชื่อกันว่าถ้าใครเอาศพไปฝัง มันจะฟื้นคืนชีวิตมาอีกครั้ง
ความสยองเริ่มขึ้นเมื่อแมวของพวกเขาตายในช่วงที่แม่และลูกๆไปค้างกับคุณตาคุณยายที่ต่างเมือง และคนพ่อก็เครียดมากเพราะไม่กล้าบอกลูกสาวว่าแมวของเธอตาย ชายชราจึงพาคนพ่อไปที่สุสานในตำนาน และฝังศพแมวเอาไว้ ไม่กี่วันต่อมาแมวของพวกเขาฟื้นแต่กลายเป็นแมวที่ดุร้าย ต่อมาลูกชายของพวกเขาถูกรถชนตาย คนพ่อทนเศร้าเสียใจอยู่ 3 วันแต่แบกความเสียใจไม่ไหว พาเด็กไปฝังไว้ในสุสานแห่งนั้น แม้ชายชราจะขอร้องให้เลิกคิดแต่เขาก็ไม่ยอม ซึ่งตรงนี้ผู้เขียนรู้สึกว่า คนพ่อก็ทราบดี ว่าคนตายที่ฟื้นคืนชีพมา มักจะไม่สมประกอบกันทุกคน แต่ทำไมคนพ่อยังดันทุรังจะเอาลูกตัวเองไปชุบชีวิตอีก
และเด็กที่เสียชีวิต มีจุดเริ่มความสยอง เด็กคนนั้นกลายเป็นเด็กปีศาจ ฟื้นมาเดินกลับบ้านและสังหารแม่ตัวเอง คนพ่อจึงจัดการฆ่าลูกตัวเองอีกครั้งหนึ่งและเผาศพทิ้ง แต่นั่นไม่ใช่จุดจบ เขาตัดสินใจพาภรรยาของเขาไปฝังในสุสานอีกครั้ง
สตีเฟน คิง พยายามจะบอกเป็นนัยๆในหนังสือของเขาส่วนใหญ่ว่า เรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นไม่ใช่เกิดเพราะ ปีศาจ หรือ เพราะปัจจัยภายนอก [...]

เศร้าจัง ปัจจุบันนี้มีแต่เรื่องยุ่ง ๆ คนโน้นไม่ถูกกับคนนี้ แล้วใครจะถูกกับเรามั้ยน้อเราจะทำยังไงดีนะเนี่ย ต้องคอยระวังตัวซะแล้ว เพื่อที่จะได้อยู่ในสังคมตรงนี้ได้ นี่คือความคิดที่น่าสงสารจริง ๆ เลย ทำไมเราไม่ทำงานของเราให้ดีที่สุดละค่ะ ในสังคมเรามีหลายๆ คนที่คิดแบบนี้อย่างเดียว หรือว่าไม่จริงค่ะ อิอิ
ทุกคนมีปัญหาทุกคนมีเรื่องที่ต้องคิด อยากให้รู้ไว้ว่าท่านไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวในโลกอันแสนโหดร้ายนี้นะค่ะ ท่านยังมีญาติพี่น้อง พ่อแม่อยู่อย่าท้อใจไปนะค่ะ เพราะเค้าเหล่านั้นไม่มีทางที่จะทิ้งไปได้ ลองหันกลับมาดูพวกท่านสักนิดแล้วจะรู้ว่าปัญหาทุกอย่างมีทางออก ทีนี้เราจะชวนท่านมาเพลิดเพลินกับกีฬาที่เราจะแนะนำท่านให้เล่นในยามว่างหรือยามที่ท่านเครียดก็ได้นะค่ะ ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะว่าเราจะแนะนำกีฬายาก ๆ ให้กับท่านเล่น เอาเป็นว่ามาว่ากันเลยนะค่ะ ว่าจะแนะนำกีฬาประเภทไหนบ้าง
กีฬาประเภทแรกที่จะแนะนำสำหรับคนที่ไม่มีเวลาและขี้เกียจหาสถานที่ออกกำลังกายอะค่ะ นั่นแน่สงสัยแล้วสิว่าเป็นกีฬาอะไร “วิ่ง” วิ่งเข้าไปวิ่งอยู่กับที่ก็ทำได้ วิ่งไปวิ่งมาในบ้านก็ได้ วิ่งไปกลับ บ้านกับปากซอยก็ได้ วิ่งจ๊ะเอ๋กับลูกกับหลานก็ได้ อิอิ อันนี้น่าสนุกเนอะ แล้วแต่ท่านจะวิ่งเวลาไหน วิ่งตอนฝนตกก็วิ่งอยู่ในบ้านไง คนเราทำงานเครียดพอแล้วหันมาเพลินกับการออกกำลังกายกันดีกว่า แล้วจะหลับสบายนะจะบอกให้ หน้าดาสวยขึ้นทันตาเห็นเลยละ [...]

เราเคนไทยก็รู้จักมวยไทย ส่วนมวยสากลนั้นเป็นมวยที่เป็นกติกาของโลก และลดความดุดันของมวยไทยลงไปบ้าง แต่ก็ยังเป็นศิลปะการต่อสู้และกีฬาที่นำมาแข่งกันทั่วโลกได้อยู่ มวยสากลนั้นเป็นที่รู้จักของโลกและได้ถูกนำมาบรรจุไว้เป็นกีฬาของโลกเอาไว้ใช้ในการแข่งขันกีฬาไม่ว่าจะเป็น ซีเกมส์ โอลิมปิก หรือกีฬาที่จัดแข่งขันขึ้นบางส่วนของภาคต่างๆ ก็มีกีฬามวยสากลเข้ามาเกี่ยวข้องในการแข่งขันด้วยเกือบแทบทุกครั้ง ทำให้สร้างสีสันในการแข่งขันครั้งนั้นได้ กีฬามวยสากลนั้นผู้ดูและผู้เชียร์ก็เยอะมาก แทบจะเกาะขอบเวทีมวยเลยทีเดียวที่นั่งแทบจะไม่พอกับจำนวนคนดู ถ้าขี่คอกันได้คงขี่คอกันดูมวยอย่างสนุกสนานแน่นอน คิดแล้วก็น่าขำกันจริง เอาละทีนี้เรามาดูมวยสากลกันดีกว่าว่ามาได้อย่างไร
มวยสากลเป็นการประยุกต์เอามวยไทย และส่วนของท่าของมวยไทยที่ดูดุดันออกจากกติกา ซึ่งกติกาของมวยสากลนั้นต้องชนะน๊อก หรือไม่ก็ต้องชนะคะแนนในส่วนของการแข่งขัน ข้อกำหนดในการชกเยอะ ไม่เหมือนมวยไทยของเราที่ไมค่อยมีข้อกำหนดอะไรมาก แต่รู้มั้ยถ้าเราเทียบกันดี ๆ มวยสากลถึงแม้ว่าจะได้เป็นการแข่งขันทางกีฬาแบบสากลก็จริง แต่ท่วงท่าและความสง่างามยังเทียบไม่ได้กับมวยไทยเลย มวยสากลนั้นถูกบรรจุไว้เพื่อเป็นเกมการแข่งขันของระดับโลกและระดับประเทศซี่งมวยสากลเป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางในวงการนักชกทั้งในระดับประเทศและในระดับโลก และมวยสากลเองก็ทำเข็มขัดแชมป์ขึ้นมาเพื่อที่จะจูงใจให้มีการแข่งขันกันอย่างกว้างขวางในหลาย ๆ ประเทศเพื่อช่วยให้มวยสากลเองก้าวไปสู่สากล ดังที่เค้าตั้งชื่อว่ามวยสากลกันนั้น มวยสากลเองนั้นได้มีการต่อสู้กันขึ้นมามากมาย และก็มีหลายสมาคมในการจัดการชกเพื่อปกกันตำแหน่งบ้าง หาแชมป์บ้าง และเพื่อหาผู้สนับสนุนในการจัดการแข่งขันมวยสากล ในการแข่งขันกีฬาระดับโอลิมปิก เอเซี่ยนเกมส์ [...]

안녕..!! อันฮยอง..!! ขอกล่าวทักทายว่าสวัสดีเป็นอักขระภาษาเกาหลีเปลี่ยนบรรยากาศกันสักนิดนะคะท่านผู้อ่าน วันนี้เป็นเรื่องราวที่ท่านผู้อ่านส่วนใหญ่คงทราบกันดีถึงกระแสความนิยมเกาหลีฟีเว่อร์ ที่กล่าวกันว่าเกาหลีนี่ท่านผู้อ่านอย่าเข้าใจผิดว่าหมายถึงประเทศเกาหลีเหนือเชียวนะคะ สาธารณรัฐเกาหลี(Republic of Korea)หรือเกาหลีใต้ (South Korea) นั้นต่างจากประเทศเกาหลีเหนืออย่างสิ้นเชิง ประเทศเกาหลีเหนืบอมีความเป็นเผด็จการในระบอบการปกครองแบบคอมมิวนิสต์และประเทศจะค่อนข้างปิดไม่เปิดอิสระในการติดต่อสื่อสาร มีกฏเกณฑ์ที่เข้มงวด สังเกตุจากเมื่อครั้งฟุตบอลโลกที่ผ่านมาที่ประเทศเกาหลีเหนือตกรอบแพ้ให้กับทีมชาติโปรตุเกส เช้ารุ่งขึ้นท่านผู้อ่านหลายคนที่ตามข่าวอาจทราบกันดีว่ามีการสะพัดข่าวการทำโทษนักฟุตบอลหลังจากกลับมาจากการแข่งขันและสั่งห้ามไม่ให้มีการจัดคนไปต้อนรับการกลับมา มีเพียงกลุ่มเจ้าหน้าที่ของทางการที่ไปรับตัวนักเตะเพื่อไปดำเนินการต่อตามนโยบายที่รัฐบาลนายคิม จอง อิลได้กล่าวไว้ ซึ่งนักเตะทุกคนรวมทั้งโค้ชทราบกันดีว่าหากกลับมาจะพร้อมความปราชัยจะต้องพบกับอะไรบ้าง นั่นคือนักเตะรวมทั้งโค้ชจะถูกส่งตัวไปทำงานใช้แรงงานอย่างหนักในอุตสาหกรรมเหมืองแร่ที่ห่างไกลจากตัวเมืองหลวง และถูกสั่งไม่ให้มีการกลับเข้ามาเล่นในวงการฟุตบอลอีก เทรนด์เกาหลีที่กล่าวถึงกันนั้นหมายถึงเกาหลีใต้ซึ่งในความจริงเทรนด์เกาหลีนี้ก็มาติดลมบนในเมืองไทยได้พักใหญ่แล้วแต่ยังไม่เสื่อมความนิยม ในทางตรงกันข้ามนับวันยิ่งทวีความนิยมในหลายมิติจากเดิมที่เมื่อก่อนวัยรุ่นส่วนใหญ่จะรู้จักประเทศเกาหลีใต้ในมุมมองที่น่าชื่นชมจากภาพยนตร์ ซีรีย์เกาหลีซึ่งได้รับการยอมรับในวงกว้างว่าเป็นงานคุณภาพ ทั้งเนื้อหา องค์ประกอบศิลป์ในการวางภาพ เล่นแสง เสียงกับความรู้สึกของผู้ดูให้คล้อยตามราวกับถูกสะกดเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของหนังเลยก็ว่าได้ งานภาพยนตร์เกาหลีมีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ดึงความเป็นปัจเจกให้ประจักษ์แก่สากล มีความสร้างสรรค์เชิงเนื้อหา ภาพวิวมุมกล้องและตัวนักแสดงมีภาพลักษณ์น่าประทับใจ รวมถึงมีความทันสมัยแต่แฝงไว้ซึ่งการคงความเป็นเกาหลีโดยอาศัยทุนทางวัฒนธรรมที่มีสุนทรียศาสตร์และแทรกความรู้ด้านประวัติศาสตร์ของประเทศเกาหลีให้ประจักษ์แก่ชนชาติอื่น โดยเฉพาะภาคพื้นทวีปเอเชีย อย่างประเทศไทยก็ปฏิเสธเช่นกันไม่ได้ว่า เทรนด์เกาหลีมาแรงยิ่งนัก ต่อมาก็มีศิลปะทางด้านดนตรีที่รู้จักกันในนามแนววงดนตรีสไตล์เค ป๊อป(K-POP) โดยนิยมให้มีการร้องเต้นกันเป็นทีม เช่น วงบิ๊กแบง(Big Bang) ,วงซุปเปอร์จูเนียร์ หรือวงกลุ่มสาวๆอย่างวงวันเดอร์เกิร์ล(Wonder Girl) เป็นต้น [...]